Items filtered by date: ოთხშაბათი, 13 მაისი 2020 - NEWSDAY GEORGIA

COVID19-ის პანდემია არის ტესტი ყველა ქვეყნისთვის, მათ შორის სამოქალაქო საზოგადოებისთვისაც. დღეისათვის, სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაცია კოროვირუსული პანდემიის ფარგლებში ახორციელებს სხვადასხვა საქველმოქმედო აქციებს, სოციალური იზოლაციის პერიოდში დაბალი შემოსავლისა და დაუცველი ჯგუფების მხარდაჭერის მიზნით.

საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრი არის ერთ-ერთი იმ ორგანიზაცითაგანი, რომელიც თანმიმდევრულად და სისტემატურად ახორციელებს კამპანიას დაბალი შემოსავლის მქონე ოჯახების დასახმარებლად.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენტაციების გათვალისწინებით, საქართველოში საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების შემდეგ, 23 მარტიდან ქვეყნის მაშტაბით პირველად მარნეულსა და ბოლნისში გამოცხადდა მკაცრი საგარანტინო რეჟიმი.

საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრმა ქვეყანაში შექმნილი მდგომარეობიდან გამომდინარე დახმარება გაუწია მარნეულში (250 ოჯახი), ბოლნისში (150 ოჯახი), თელავში (100 ოჯახი), საგარეჯოში (100 ოჯახი), ლაგოდეხში (100 ოჯახი), დმანისში (100 ოჯახი), გარდაბანსა (100 ოჯახი) და რუსთავში (100 ოჯახი) მცხოვრები, დროებით სირთულეების წინაშე დამდგარი დაბალშემოსავლიან ოჯახებს.

დახმარების აქციების ჩასატარებლად ოფიციალური წერილებით მივმართედ მარნეულის, ბოლნისის, თელავის, საგარეჯოს, ლაგოდეხის, რუსთავის, გარდაბნის და დმანისის მერებს. შემდეგ, სასურსათო პაკეტები, რომელშიც შედიოდა ფქვილი, ბრინჯი, მაკარონი, ვერმიშელი, წიწიბურა, შაქრის ფხვნილი, შაქარი, ზეთი, მარილი და ჩაი, ადრესატთან მიტანის მიზნით გადავეცით ამ მერიების წარმომადგენლებს.

ბოლნისის მერი დავით შერაზადიშვილმა, ლაგოდეხის საკრებულოს თავმჯდომარემ კ. ჯამბურიამ და საგარეჯოს მერიამ თავიანთი facebook გვერდებიდან საქველმოქმედო აქციისთვის მადლობა გადაუხადეს საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრს.

ბოლნისის მერი დავით შერაზადიშვილის მადლობის სტატუსზე ნათქვამი იყო: „საქველმოქმედო აქციას კიდევ ერთი არასამთავრობო ორგანიზაცია შეუერთდა. „საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრმა“ ჩვენი მოქალაქეებისთვის 150 სასურსათო პაკეტი გადმოგვცა. სურსათი ქვემო ბოლნისში, ფარიზისა და ზვარეთში მცხოვრებ მოწყვლადი კატეგორიის ოჯახებს დაურიგდა. მსურს, „საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრს“ ქველმოქმედებისთვის დიდი მადლობა გადავუხადო. საკარანტინო მდგომარეობისას ჩვენთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია არასამთავრებო სექტორის მხარდაჭერა. ვფიქრობ, ერთობლივი ძალებითა და მსგავსი მაღალი სოციალური პასუხისმგებლობით, კორონავირუსის პანდემიას უმოკლეს დროში გავუმკლავდებით“.

ლაგოდეხის საკრებულოს თავმჯდომარე კ. ჯამბურიამ კი აღნიშნა, რომ შექმნილს სიტუაციაში არასამტავრობო სექტორის მხარდაჭერა ძალზედ მნიშვნელოვანია: „ მაღალი სოციალური პასუხისმგებლობისთვის მადლობას ვუხდით საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრს. ერთობლივი ძალისხმევით უმოკლეს დროში დავამარცხებთ კორონავირუსულ პანტემიას“.

საგარეჯოს მერიის მადლობის წერილში ნათქვამი იყო: „საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრმა საგარეჯოს მერიას, 100 დაბალშემოსავლიან ოჯახებისთვის გადასაცემათ გადმოსცა სასურსატო პაკეტები. საციალური დახმარების პროგრამის ფარგლებში საგარეჯოს თვითმმართველობამ პირველ ეტაბზე 1500 ოჯახს, ასევე კერძო სექტორის მხარდაჭერით 130 დაბალშემოსავლიან ოჯახს გაუწია დახმარება. საგარეჯოს მერია მადლობას უხდის კორონავირუსთან ბრძოლაში მაღალი სოციალური პასუხისმგებლობის მქონე ორგანიზაციებსა და ბიზნესმენებს.

მოგახსენებთ, რომ საქართველოს აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციის ცენტრი 2019 წლის 3 აპრილს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დიასპორასთან მუშაობის საკითხებში სახელმწიფო კომიტეტის მხარდაჭერით დაიწყო თავისი საქმიანობა.

გამოქვეყნებულია საზოგადოება

ერთი შეხედვით, არაფერია განსაკუთრებული იმაში, თუ როგორ ებრძვის უკრაინა კორონავირუსს. სინამდვილეში, მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ-ჯერობით უცნობია, რა მოხდება შემდეგ, არსებობს რაღაც უკრაინის ეპიდემიასთან ბრძოლაში, რაც იმსახურებს ყურადღებას.

ერთი შეხედვით, უკრაინის კორონავირუსთან ბრძოლაში განსაკუთრებული არაფერია. ამჟამინდელ ეტაპზე, უკრაინაში ეპიდემიის მასშტაბები უფრო მცირეა, ვიდრე ევროპის ბევრ სხვა ქვეყანაში. იგი არ შედის იმ ქვეყნების სიაში, სადაც ეპიდემიით ინფიცირების მაჩვენებელი ძალიან მაღალია; დაღუპულთა რიცხვმა ახლახანს მიაღწია 100-ს (დღეში 5-დან 10 გარდაცვალებამდე). შეერთებულ შტატებში ეს რიცხვი 20 000-ს უტოლდება, დაახლოებით იგივე ესპანეთში, იტალიასა და საფრანგეთში, ხოლო გერმანიაში ეს მაჩვენებელი 3000-ზე მეტია.

მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ არ არის ცნობილი, რა მოხდება შემდეგ, უკრაინის კორონავირუსთან ბრძოლაში არსებობს რაღაც, რაც იმსახურებს ყურადღებას. საკვანძო მომენტი: მკაცრი საკარანტინო წესები ქვეყანაში ძალიან სწრაფად შემოიღეს. იგი 11 მარტს გამოცხადდა და ამ დროისთვის მხოლოდ ერთი (!) ინფიცირების შემთხვევა დაფიქსირდა. უკრაინამ დახურა თავისი საზღვრები მარტის შუა რიცხვებში, როდესაც დაფიქსირდა ინფიცირების 10-ზე ნაკლები შემთხვევა, ხოლო ვირუსის შედეგად მხოლოდ ერთი ადამიანი გარდაიცვალა.

ამგვარი ადრეული რეაქციის ახსნა მარტივია: უკრაინელებს საფრთხეების ეშინიათ. ისინი უდგებიან მათ სერიოზულად, საფრთხეები მათ ექმნებათ ხშირად, მათ კარგად ესმით, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში სწრაფად უნდა იმოქმედონ. უკრაინელები არც ისე კარგად იცნობენ უსაფრთხოების განცდას, ისინი ცხოვრობენ მუდმივი საფრთხეების ატმოსფეროში და ხშირად ურჩევნიათ იმოქმედონ ძალიან ადრე, ვიდრე ძალიან გვიან.

ევგენი გლებოვიცკის, ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ მოაზროვნეს, უკრაინელი ინტელიგენციის წარმომადგენელს, უყვარს გამეორება, რომ უკრაინელები ალბათ მსოფლიო ჩემპიონები არიან გადარჩენის კუთხით. უსაფრთხოებისა და თავდაცვის სურვილები საერთო ღირებულებებია უკრაინელებისთვის, და ისინი ენობრივ, პიროვნულ, რელიგიურ და ეკონომიკურ წინააღმდეგობებსაც კი აღემატება.

მსოფლიო ფასეულობების რეიტინგის მონაცემების თანახმად, უკრაინას  რაციონალური ფასეულობები უფრო ურჩევნია, ვიდრე ტრადიციული; მაგრამ ის ნაკლებად აფასებს თვითგამოხატვის შესაძლებლობებს და ძალზედ მაღალი აქვს გადარჩენის ინსტიქტი. ეს ნიშნავს, რომ უკრაინელები, მართალია, უფრო რაციონალურები არიან, მაგრამ ისინი არჩევანს თვითგადარჩენაზე გააკეთებენ და არა განვითარებაზე.

ეს გასაგებია, თუ გავიხსენებთ უკრაინის ისტორიის თავისებურებებს. 1932-1933 წლების სტალინური „შიმშილობის“ შედეგად უკრაინამ დაახლოებით 4 მილიონი ადამიანი დაკარგა; დაახლოებით მილიონი ადამიანი გარდაიცვალა შიმშილით 1920-იან და 1946-1947 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ქვეყნის მოსახლეობა შემცირდა მეოთხედით: დაახლოებით 10 მილიონი ადამიანით, რომელთაგან 3 ან 4 მილიონი დაიღუპა, იბრძოდნენ რა წითელი არმიის რიგებში; ჰოლოკოსტის 6 მილიონი მსხვერპლიდან 1 მილიონი უკრაინიდან არის. მილიონობით უკრაინელი დაიღუპა „გულაგში“, 1930-იან წლებში თითქმის მთლიანად განადგურდა უკრაინული ინტელიგენცია და მრავალი ცნობილი დისიდენტი დევნილთა ბანაკებში გადაასახლეს ე.წ. "ხრუშჩოვის დათბობის" პოლიტიკის შემდეგ.

2014 წელს რუსეთის მიერ ყირიმისა და უკრაინის დონბასის ნაწილების ოკუპაციამ და მას შემდეგ თითქმის ყოველდღიურმა ცნობებმა ფრონტის ხაზზე დაღუპულთა შესახებ, დღეს კიდევ უფრო გაზარდა დაუცველობის განცდა, რაც უკრაინულ საზოგადოებას კიდევ უფრო აფერხებს. გარდა ამისა, ამჟამად არსებობს კორონავირუსული პანდემიის საფრთხე, აგრეთვე იყო ჩერნობილის ზონაში ბოლოდროინდელი ტყის ხანძარი, როდესაც უკრაინული საზოგადოება ცხოვრობდა იმის შიშით, რომ ხანძარი რადიოაქტიური ნარჩენების საცავს მიაღწევდა.

დაუცველობის ასეთი შეგრძნება არსებობს როგორც შინაგანი, ასევე გარეგანი სახით. საზღვრის გარედან, უკრაინას არ აქვს სათანადო დაცვა, რომელითაც „ნატო“-ს ქვეყნები სარგებლობენ (ყოველ შემთხვევაში, თეორიულად), მაშინ როდესაც ქვეყნის შიგნით, უკრაინელები ხშირად სამართალდამცავ სისტემას განიილავენ, როგორც დამატებით საფრთხეს და არა როგორც დამცავ მექანიზმს.

 

უკრაინული ანდაზა ამბობს, რომ უმჯობესია საფრთხის გადაფასება, ვიდრე მისი არშეფასება სათანადოდ. სწორედ ეს ლოგიკა უდევს საფუძვლად კარანტინის ასეთ ადრეულეტაპზე შემოღება.

 

გასაკვირია, მაგრამ კორონავირუსის ინფექციის შემთხვევების მკვეთრი მატების მიზეზი შეიძლება გახდეს რელიგია. კიდევ უფრო გასაკვირია, რომ საფრთხე მოედინება უკრაინაში არსებული რუსეთის ეკლესიის მხრიდან. ადრე, ამ ეკლესიის მთავარეპისკოპოსმა, პაველმა, კიევ-პეჩორის ლავრის მღვდელმა განაცხადა, რომ ”არ არის საჭირო გეშინოდეთ ეპიდემიის”, და რომ მორწმუნეებმა ”უნდა იჩქარონ ეკლესიაში და ჩაეხუტონ ერთმანეთს”. გასაკვირი არ არის, რომ სწორედ ლავრა გახდა კიევის ეპიდემიის ერთ-ერთი ეპიცენტრი. ახლახანს, მიტროპოლიტმა ონუფრიმ, აღნიშნა, რომ მისი ეკლესიები მსახურებას აღავლენენ აღდგომის კვირას, 19 აპრილს, მიუხედავად საკარანტინო ზომებისა და მოწოდებებისა, რომ დარჩენილიყვნენ სახლში. შესაბამისად თუკი ტაძრებში დასწრება არ შეიზღუდება, მრევლი აღდგომის დღესასწაულზე მივა ეკლესიაში და გაჩნდება ინფიცირების დიდი რისკი.

შედეგად, აღდგომის მომდევნო კვირა აჩვენებს, თუ რამდენად რაციონალურები არიან უკრაინელები და რამდენად ძლიერია მათი გადარჩენის ინსტინქტი, რათა დარჩნენ სახლში.

ამასთან, თუ უკრაინელები უსაფრთხოების საკითხს უფრო მაღლა დააყენებენ, ამან შეიძლება მომავალში გლობალური საკითხი წარმოშვას. კერძოდ: უნდა დომინირებდეს თუ არა უსაფრთხოების საკითხი, ვიდრე თავისუფლების?

ნეო-ავტორიტარული ლიდერები, რომლებიც პანდემიას ხედავენ, როგორც დამატებით არგუმენტს დემოკრატიისა და გამჭვირვალეობის წინააღმდეგ, უკვე ადანაშაულებენ მას. აღნიშნულს უფრო მეტად იყენებს რუსული პროპაგანდა დემოკრატიული სამყაროს წინააღმდეგ ბრძოლაში. კორონავირუსის პანდემიამ ახალი გლობალური კამათი წამოიწყო, რომლის დროსაც ლიბერალურ დემოკრატიაზე მიმდინარეობს აგრესიული თავდასხმა.

”ამ ვითარებაში მნიშვნელოვანია, რომ ქვეყნებმა და საზოგადოებამ მკაფიოდ განასხვავონ: მეტი უსაფრთხოება არ ნიშნავს ნაკლებ დემოკრატიას. თავისუფლების შეზღუდვა შესაძლებელია, როდესაც აუცილებელია ჯანმრთელობის და ზოგადი უსაფრთხოების დაცვა, მაგრამ არა როგორც ყველა სხვა პრობლემის გადაჭრის მექანიზმი”.

ბალანსი უსაფრთხოებასა და თავისუფლებას შორის, როგორც ბოლო წლებში ბევრმა უკრაინელმა მოაზროვნემ  გაუსვა ხაზი, უნდა გახდეს რეალური. საჭიროა ისეთი წონასწორობის დაცვა, როდესაც თავისუფლება გარდაუვალი აუცილებლობაა, ხოლო უსაფრთხოება განიხილება, როგორც ჩვენი სიცოცხლისა და ჩვენი ძირითადი ფასეულობების დაცვის მექანიზმი - თავად თავისუფლების ჩათვლით.

 

აღნიშნული სტატია პირველად გამოქვეყნდა «Ukraine Verstehen» და საიტზე «UkraineWorld».

ავტორი: ვლადიმირ ერმოლენკო

მთავარი რედაქტორი UkraineWorld- ში და ანალიტიკოსი «Интерньюз-Украина»- ში.

გამოქვეყნებულია ჯანდაცვა

ბიზნეს ნიუსი

პოპულარული

« მაისი 2020 »
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

ჩვენ შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო
“ნიუსდეი”
შეიქმნა მედია-ჰოლდინგ
“სტარვიზია”-ს
ბაზაზე.
ქართულ ინტერნეტ სივრცეში... ვრცლად

კონტაქტი

შპს "ნიუს დეი საქართველო"

მის: ლეჩხუმის ქ. 43

ტელ: (+995 32) 257 91 11

ფოსტა: avtandil@yahoo.com

 

 

სოციალური