ძველი თბილისის განვითარების ფონდის ყოფილი ხელმძღვანელები სასამართლომ უდანაშაულოდ ცნო

გამოქვეყნებულია სამართალი
პარასკევი, 16 ოქტომბერი 2015 13:51

დღეს საქალაქო სასამართლოს მიერ, სერგო ქავთარაძე და გიორგი საბანაძე უდანაშაულოდ იქნენ ცნობილი. მილიონობით ლარის სახელმწიფო სახსრების სამშენებლო კომპანია “არტესის“ მფლობელებისთვის თაღლითური გზით გადაცემაში წარდგენილ ბრალდებაში და მათ მიმართ შერჩეული პატიმრობის ღონისძიება გაუქმდა.

ძველი თბილისის განვითარების ფონდის ყოფილ ხელმძღვანელებს სერგო ქავთარაძეს და გიორგი საბანაძეს, თბილისის განვითარების ფონდიდან, აღმაშენებლის რეაბილიტაციის პროექტის ფარგლებში, დიდი ოდენობით სახელმწიფო სახსრების სამშენებლო კომპანია “არტესის“ მფლობელებისთვის თაღლითური გზით გადაცემაში ედებოდათ ბრალი. გამოძიება მიმდინარეობდა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მეორე ნაწილით, რაც ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში 6-დან 9 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებდა.

წაკითხულია 433 ჯერ

Related items

  • სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე „რუსთავი 2“ და სხვები საქართველოს წინააღმდეგ
    2019 წლის 18 ივლისს გამოქვეყნდა ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე − „რუსთავი 2“ (პირველი მომჩივანი), მისი მესაკუთრეები -შპს „ტელეკომპანია საქართველო“, ლევან და გიორგი ყარამანიშვილები (შესაბამისად, მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნები) საქართველოს წინააღმდეგ.
    ევროპული სასამართლოს 7 მოსამართლისგან შემდგარმა პალატამ:
    1. ერთხმად გადაწყვიტა, რომ აღარ არსებობს 2017 წლის მარტში გამოყენებული შეჩერების ღონისძიების მიზანშეწონილობა და ის არის მოხსნილი;
    2. დაუშვებლად ცნო „რუსთავი 2“-ის ყველა სასარჩელო მოთხოვნა;
    3. დაუშვებლად ცნო, როგორც დაუსაბუთებელი, მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნების საჩივარი საკუთრების უფლებასთან დაკავშირებით;
    4. 6 ხმით ერთის წინააღმდეგ დაადგინა, რომ არ დარღვეულა მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნების სამართლიანი სასამართლოს უფლება მოსამართლებთან თ. ურთმელიძესა და მ. თოდუასთან დაკავშირებით;
    5. ერთხმად დაადგინა, რომ არ დარღვეულა მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნების სამართლიანი სასამართლოს უფლება მოსამართლე ნ. გვეეტაძესთან დაკავშირებით;
    6. ერთხმად დაუშვებლად ცნო სამართლიანი სასამართლოს ნაწილში დანარჩენი პრეტენზიები.
    7. ერთხმად დაადგინა, რომ არ არსებობს საჩივრის განხილვის აუცილებლობა ევროპული კონვენციის მე-18 მუხლის ჭრილში.
    გადაწყვეტილებას ერთვის მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნების ნაწილში სამართლიანი სასამართლოს უფლების საკითხთან დაკავშირებით უმცირესობაში დარჩენილი 1 მოსამართლის ბ-ნი დე გაეტანოს ნაწილობრივ განსხვავებული აზრი.
    ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილებაში ასევე ნათქვამია, რომ განხილულ იქნა მომჩივანი მხარის აცილების მოთხოვნა მოსამართლე ლადო ჭანტურიასადმი და ის უარყოფილ იქნა, როგორც „სრულიად დაუსაბუთებელი“.
     
    საქმესთან დაკავშირებული ინფორმაცია ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილების გამოტანამდე:
     
    1. მოკლე ინფორმაცია საქმის შესახებ
    „რუსთავი 2“-ის ყოფილმა მესაკუთრე ქიბარ ხალვაშმა, 2015 წლის 4 აგვისტოს საქართველოში სამოქალაქო დავა დაიწყო, სხვებს შორის, ზემოაღნიშნული მომჩივნების წინააღმდეგ. იგი აცხადებდა, რომ 2005-2006 წლებში, როდესაც ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა ხელისუფლების სათავეში იდგა, პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა და მაღალი თანამდებობის პირებმა იგი აიძულეს გაესხვისებინა თავისი წილები ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ში, რადგან არ მოსწონდათ ტელევიზიის სარედაქციო პოლიტიკა.
    2017 წლის 2 მარტის გადაწყვეტილებით საქართველოს უზენაესი სასამართლოს დიდმა პალატამ ერთხმად მიიღო გადაწყვეტილება, რომლითაც ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის კანონიერ მფლობელად ქიბარ ხალვაში და მისი კომპანია „პანორამა“ გამოაცხადა.
    1. შეჩერების ღონისძიება
    როგორც ცნობილია, 2017 წლის 3 მარტს, რუსთავი 2-ის ადვოკატების მიმართვის საფუძველზე, სტრასბურგის სასამართლომ საქართველოს მთავრობას უზენაესი სასამართლოს 2 მარტის გადაწყვეტილების აღსრულების შეჩერება დაავალა და მიუთითა:
    „შეჩერდეს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2017 წლის 2 მარტის გადაწყვეტილების აღსრულება და საქართველოს ხელისუფლებამ თავი შეიკავოს რაიმე ფორმით მომჩივანი კომპანიის სარედაქციო პოლიტიკაში ჩარევისგან“.
    მოცემული შეჩერების ზომა 2017 წლის 7 მარტს ევროპული სასამართლის მიერ გაგრძელებულ იქნა „მორიგ შეტყობინებამდე“. საქართველოს მთავრობის მიერ შეჩერების ეს ღონისძიება არ გასაჩივრებულა, რადგან ამგვარი გადაწყვეტილება, ევროპული სასამართლოს პროცედურული წესების თანახმად, გასაჩივრებას არ ექვემდებარება.
    1. მესამე მხარეები
    სტრასბურგის სასამართლოს წინაშე საქმეში მესამე მხარედ ჩართვა მოითხოვეს საქართველოს სახალხო დამცველმა და შემდეგმა ორგანიზაციებმა: ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია,  ჟურნალისტთა ეთიკის ქარტია, მედიის განვითარების ფონდი, საქართველოს დემოკრატიული ინიციატივა, საერთაშორისო გამჭვირვალობა − საქართველო, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი (IDFI), ადამიანის უფლებათა ეროვნული ინსტიტუტი (თავისუფალი უნივერსიტეტი).
    ევროპული სასამართლოს მიერ მესამე მხარედ ჩართულნი იქნენ მხოლოდ სახალხო დამცველი და საია, რომლებმაც საკუთარი მოსაზრებები წარადგინეს.
    1. მხარეთა არგუმენტები ევროპული სასამართლოს წინაშე
    სტრასბურგის სასამართლო საქმის არსებითად განხილვას 2017 წლის 28 ნოემბრიდან შეუდგა. მხარეთა მიერ პოზიციების წარდგენა 2018 წლის 15 სექტემბერს დასრულდა.
    უზრუნველყოფის ღონისძიების შესახებ ქართულ სასამართლოებში წარმოებულ პროცესთან დაკავშირებით, ტელეკომპანია „რუსთავი 2“ საქართველოს სახელმწიფოს უჩიოდა ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის (სამართლიანი სასამართლოს უფლება), მე-10 მუხლისა (გამოხატვის თავისუფლება) და დამატებითი ოქმის პირველი მუხლის (საკუთრების უფლება) საფუძველზე, როგორც ცალკე, ისე კონვენციის მე-18 მუხლთან ერთობლიობაში. კერძოდ, მომჩივანი ამტკიცებდა, რომ 2015 წლის 5 აგვისტოს უზრუნველყოფის ღონისძიების განგრძობადი გამოყენებით კომპანიის ქონების დაყადაღება წარმოადგენდა თვითნებურ გადაწყვეტილებას, რაც არაპროპორციულად ზღუდავდა მის საკუთრების უფლებას, უარყოფით გავლენას ახდენდა მის სარედაქციო დამოუკიდებლობაზე და წარმოადგენდა ტელეარხის გაჩუმების ფარულ მცდელობას. „რუსთავი 2“ ასევე ასაჩივრებდა, რომ ზოგიერთი გარემოების გათვალისწინებით, მოსამართლე თამაზ ურთმელიძის, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის ნინო გვენეტაძისა და უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე მზია თოდუას ჩართულობა უზრუნველყოფის ღონისძიების პროცედურებში უტოლდებოდა სასამართლოს დამოუკიდებლობისა და მიუკერძოებლობის პრინციპების დარღვევას.
    ძირითად საქმესთან (საკუთრების დავა) დაკავშირებით, მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნები ჩიოდნენ, რომ პირველი ინსტანციის, თბილისის სააპელაციო სასამართლოსა და უზენაესი სასამართლოს რამდენიმე მოსამართლე ჩამოშორებული უნდა ყოფილიყვნენ საქმიდან, ვინაიდან არსებობდა გარემოებები, რაც ეჭვქვეშ აყენებდა მათ დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობას (ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლი).
    ზემოაღნიშნული სამი მომჩივანი ასევე ამტკიცებდა, რომ უზენაესმა სასამართლომ მოულოდნელად შეცვალა დავის სამართლებრივი სტრუქტურა, რომელიც ვითარდებოდა ქვედა ინსტანციის სასამართლოებში სამართალწარმოების დროს და არ მისცა მომჩივნებს საკმარისი შესაძლებლობა (ზეპირი განხილვა ან სხვა), გაებათილებინათ მეორე მხარის აშკარად დაუსაბუთებელი არგუმენტები.
    მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნები, ასევე, ჩიოდნენ დამატებითი ოქმის პირველი მუხლის საფუძველზე (საკუთრების უფლება) და ამტკიცებდნენ, რომ სამოქალაქო დავის შედეგი იყო თვითნებური და არღვევდა მათ ქონებრივ უფლებებს.
    ევროპული კონვენციის მე-18 მუხლზე მითითებით, დამატებითი ოქმის პირველ მუხლთან ერთობლიობაში, მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნები შინაარსობრივად იმეორებდნენ პირველი მომჩივნის მოსაზრებას იმის თაობაზე, თითქოს საკუთრების დავასთან დაკავშირებით სასამართლო პროცედურები სახელმწიფოს მიერ გამოიყენებოდა იმ ფარული მიზნით, რომ მომხდარიყო „რუსთავი 2“-ის გაჩუმება.

    უზრუნველყოფის ღონისძიების პროცედურასთან დაკავშირებით მთავრობამ 2018 წლის 28 მარტსა და 15 სექტემბერს ევროპული სასამართლის წინაშე წარადგინა შემდეგი არგუმენტები:
    • საჩივრის მთელი ის ნაწილი, რომელიც წარდგენილი იყო „რუსთავი 2“-ის მიერ, უნდა ყოფილიყო ცნობილი დაუშვებლად, რადგან კომპანიას არ ამოუწურავს უფლების დაცვის შიდასამართლებრივი საშუალებები და ევროპულ სასამართლოში საჩივარი წარდგენილ იქნა  ექვსთვიანი ვადის დარღვევით;
    • უზრუნველყოფის ღონისძიების განგრძობადი გამოყენება არ იყო თვითნებური. განჩინებები შეესაბამებოდა საქართველოს კანონმდებლობას, იყო დასაბუთებული, განხილვა მოხდა გაჭიანურების გარეშე და დაცული იყო შეჯიბრებითობის პრინციპი;
    • უზრუნველყოფის ღონისძიებას ვერ ექნებოდა და არც მოუხდენია უარყოფითი გავლენა „რუსთავი 2“-ის სარედაქციო დამოუკიდებლობაზე: არხი მუდამ ფუნქციონირებდა სრული თავისუფლების პირობებში;
    • უზრუნველყოფის ღონისძიება არ წარმოადგენდა მომჩივნის საკუთრების უფლებაში ჩარევას;
    • არ არსებობს მტკიცებულება, რაც დაადასტურებდა ამ სამართალწარმოებასთან მთავრობასა და სხვა სახელმწიფო ორგანოებს შორის კავშირს. უზრუნველყოფის ღონისძიების პროცედურას არ ჰქონია რაიმე არამართლზომიერი მიზანი;
    • არაფერი იწვევდა მართლზომიერ ეჭვებს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის - ნინო გვენეტაძის, ან მოსამართლეების - თამაზ ურთემლიძისა და მზია თოდუას დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობასთან დაკავშირებით.
    ძირითად სამართალწარმოებასთან (საკუთრების დავა) მიმართებით, მე-2, მე-3 და მე-4 მომჩივნების საჩივრებთან დაკავშირებით მთავრობამ 2018 წლის 28 მარტსა და 15 სექტემბერს წარადგინა შემდეგი არგუმენტები:
    • მომჩივანთა განცხადებებით არ დგინდება დასახელებულ მოსამართლეთა დამოუკიდებლობისა და მიუკერძოებლობის პრობლემა. მომჩივნები თავად იყენებდნენ აშკარად დაუსაბუთებელ ბრალდებებს არაერთი მოსამართლის წინააღმდეგ, რათა ჯერ შეელახათ მათი რეპუტაცია და შემდგომ, უკვე ამგვარად მომზადებული საფუძვლებით მათი აცილება მოეთხოვათ;
    • უზენაესი სასამართლოს სამართალწარმოება და განჩინებები შეესაბამებოდა მომჩივანთა საქმის სამართლიანი განხილვის უფლებას. უზენაეს სასამართლოს ბოლო ეტაპზე არ წამოუჭრია რაიმე ახალი სამართლებრივი საკითხი და არ შეუცვლია დავის სტრუქტურა, ვინაიდან ქვედა ინსტანციის სასამართლოებში განხილულ იქნა იძულების საკითხი; უფრო მეტიც, პირველად შესაგებელში თავად მომჩივნები უთითებდნენ, რომ მოცემულ დავაში სწორედ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 85-ე მუხლი (იძულებით დადებული გარიგება) უნდა ყოფილიყო გამოყენებული. შესაბამისად, უზენაეს სასამართლოს ვერ უსაყვედურებდნენ, რომ მან ის მუხლი გამოიყენა, რომლის გამოყენებასაც თავდაპირველად თავად ითხოვდნენ. შესაბამისად, არც სამართლიანი სასამართლოს უფლების დარღვევის ნიშნები იკვეთებოდა;
    • საკუთრების შესახებ დავის შედეგი არ წარმოადგენდა მომჩივანთა საკუთრების უფლების დარღვევას, ვინაიდან სადავო სასამართლო გადაწყვეტილება მიღებული იყო კანონის შესაბამისად და მხარეთა შორის თანაზომიერების პრინციპის სრული დაცვით;
    • და ბოლოს, არ არსებობდა არავითარი საფუძველი, რაც დაადასტურებდა, რომ სახელმწიფომ სამართალწარმოება გამოიყენა რუსთავი 2-ის გაჩუმებისათვის ან რომ ქართულ სასამართლოებს არასათანადო მიზნები ამოძრავებდათ.
    დღეს გამოქვეყნებული გადაწყვეტილებიდან ირკვევა, რომ ევროპულმა სასამართლომ საქართველოს მთავრობის არგუმენტები სრულად გაიზიარა.
  • ველოტრანსპორტის განვითარება - ევროკავშირის მხარდაჭერილი ინიციატივა თბილისში

    თბილისში, ავტომობილების ბუმის ფონზე, ველოტრანსპორტის განვითარება პირველ ნაბიჯებს დგამს. ველოაქტივისტი ლიკა მერაბიშვილი ევროკავშირის დახმარებით ცდილობს, ველოსიპედით სიარულს პოპულარიზაცია გაუწიოს.

    როგორც ცნობილია, ველოსიპედით სიარული სახსრებისთვის, ძვლების სიმაგრისთვის, გულის, ტვინისა და სისხლძარღვების მუშაობისთვის სასარგებლოა; ის ასევე ავითარებს კუნთებს და ჯანმრთელობისა და განწყობის გაუმჯობესებასაც უწყობს ხელს. ამასთან, ლიკა მერაბიშვილის თანახმად, რომელიც არასამთავრობო ორგანიზაცია Safe Drive-ის (“პარტნიორობა საგზაო უსაფრთხოებისთვის”) პროექტის კოორდინატორია, ეს ჯანსაღი, “მწვანე”, ნაკლებხარჯიანი ტრანსპორტია.

    სამწუხაროდ, ბევრი ადამიანი არ ირჩევს ტრანსპორტად ველოსიპედს. ამის ნაცვლად, სხვადასხვა ფაქტორის გამო, ისინი ამჯობინებენ, საზოგადოებრივი ტრანსპორტით ან ავტომობილებით იარონ. ასე ხდება თბილისშიც, სადაც სატრანსპორტო მოძრაობა ძლიერ გადატვირთულია;

    ლიკა მერაბიშვილი, არასამთავრობო ორგანიზაცია Safe Drive-ის (“პარტნიორობა საგზაო უსაფრთხოებისთვის”) პროექტის კოორდინატორი ნეტგაზეთთან საუბარში განმარტავს, რომ ამ რეალობის შესაცვლელად მნიშვნელოვანია, ქალაქში მოეწყოს ინფრასტრუქტურა ველოსიპედისტებისათვის, რათა ველოსიპედით სიარული უსაფრთხო გახდეს.

    “იმისთვის, რომ ქალაქი ავტომობილებისგან განიტვირთოს, საჭიროა საზოგადოებრივი და ველოტრანსპორტის განვითარება”, გვეუნება იგი. სწორედ ამის პოპულარიზაციას ისახავდა მიზნად ლიკა მერაბიშვილის პროექტი, რომელიც მან ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული პროექტის, “აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამოქალაქო საზოგადოების პროგრამის” ფარგლებში განახორციელა.

    ათობით ველოსიპედისტი თბილისის ცენტრალურ ქუჩებში ერთად  გადაადგილდება და მანქანების გაკვირვებულ მძღოლებს გზის დათმობას აიძულებს — თბილისში ასეთ სცენას არცთუ ხშირად გადააწყდებით. ლიკას პროექტის ფარგლებში, ორი ასეთი ველომარში მოეწყო, რომელიც ველოტრანსპორტის პოპულარიზაციას ისახავდა მიზნად. დემონსტრაციაში მონაწილეობა მიიღეს “ველოკლუბის” წევრებმა, მერიის წარმომადგენლებმა და სხვებმა. 

    პროექტის განხორციელების პერიოდში, როგორც მერაბიშვილი იხსენებს, დაახლოებით იმ დროს დაემთხვა, როდესაც თბილისის მერიამ საბურთალოზე ველობილიკები მოაწყო, რასაც იგი წინ გადადგმულ ნაბიჯად აფასებს. თუმცა, მისი თქმით, ასეთი უფრო მეტი ბილიკი უნდა გაკეთდეს. მისი პროექტი პოპულარიზაციასთან ერთად, ამ საკითხის ადვოკატირებასაც ითვალისწინებდა, მათ შორის, თბილისის მერიასთან.

    “არის კიდევ ერთი, ძველი ბილიკი მტკვრის სანაპიროზე, რომელიც არავითარ შემთხვევაში არ შეესაბამება ევროსტანდარტებს… ასევე, მერიის თანამშრომლებთან შეხვედრისას წარმოვადგინეთ გეგმა, თუ როგორ შეიძლება მოეწყოს ველობილი უნივერსიტეტის ქუჩაზე "მაღლივ” კორპუსთან”, ამბობს მერაბიშვილი.

    ლიკა ამბობს, რომ ეს პროცესი კომპლექსური პოლიტიკის ნაწილი უნდა იყოს, რომელიც მოქალაქეების კეთილდღეობას დაისახავს მიზნად.

    ავტორი: ლუკა პერტაია

    Article published by Netgazeti.ge in Georgian.

     

  • სასტარტო სემინარის ფარგლებში ჟურნალისტებმა განიხილეს „თავისუფალი მედიის რეგულირების საწყისი მიზნები და პრინციპები“

    გასულ კვირას თბილისში ჩატარდა ქართველი ჟურნალისტებისა და საინფორმაციო საშუალებების ხელმძღვანელი პირების ერთობლივი ოთხდღიანი სასტარტო სემინარი. შეხვედრის ორგანიზატორები იყვნენ საერთაშორისო იურიდიული თანამშრომლობის გერმანული ფონდი (IRZ) - ტერეზა ტალჰამერი სამხრეთ კავკასიის პროექტების ხელმძღვანელი და მედიის განვითარების ფონდი (MDF) - თამარ კინწურაშვილი, აღმასრულებელი დირექტორი. შეხვედრის მხარდამჭერი - სულხან საბა ორბელიანის უნივერსიტეტი.

    ერთობლივი სასტარტო სემინარის საგნობრივი ხელმძღვანელები იყვნენ: ტომას ვიერნი, მრჩეველი საკონსტიტუციო და მედიასამართლის დარგში, ტობიას ბრინგს–ვიზენი, კიოლნის უნივერსიტეტის კომუნიკაციისა და მედიასამართლის ინსტიტუტი, მანფრედ პროტცე, გერმანული პრესის საბჭო, დოქტორი ფრედერიკ ფერეაუ, კიოლნის უნივერსიტეტი პროფესორი, დოქტორი და ბერნდ ჰოლცნაგელი, მიუნსტერის უნივერსიტეტი.

    ერთობლივი სასტარტო სემინარის ფარგლებში მისმა მონაწილეებმა განიხილეს „თავისუფალი მედიის რეგულირების საწყისი მიზნები და პრინციპები“. კერძოდ:

    • მედიის ამოცანები დემოკრატიულ სამართლებრივ სახელმწიფოში

    • სახელმწიფოსა და გაერთიანების ზედამხედველობისგან

    თავისუფალი მედია 

    • ჟურნალისტური ეთიკის სტანდარტების დაცვა, ინფორმაციის

    სანდოობა

    • ინფორმაციისა და მისი გავრცელების თავისუფლება

    • მრავალფეროვნება, როგორც დემოკრატიული აზრის

    ჩამოყალიბების წინაპირობა

    • ახალგაზრდობისა და მომხმარებლების დაცვა

    • მიმწოდებლის სამეწარმეო თავისუფლება

    • პიროვნული უფლებებისა და ღირსების დაცვა

    • გამჭვირალეობა როგორც რეგულირების მიზანი

    ყველა თემის მოკლე მიმოხილვის და დისკუსიის შემდეგ, მონაწილეების მხრიდან მიმდინარეობდა განსაკუთრებული პრობლემების გამოვლენის პროცესი.

    სემინარის მუშაობის მომდევნო დღეები დაეთმო ცალკეული და კონკრეტული თემების განხილვას, ანუ როგორიც იყო პრესისა და ტელერადიო მაუწყებლობის თვითრეგულირება, სოციალური ქსელის რეგულირება, შესწორებული დირექტივა აუდიო ვიზუალურ სამსახურებთან დაკავშირებით, ქართული სამართლებრივი მდგომარეობის და ბაზრის წარდგენა და სხვა.

    თემების განხილვის შემდეგ მიმდინარეობდა აქტუალური დისკუსია პრობლემების გადაჭრის მოძებნის გზებზე, რის შემდეგაც სემინარის მონაწილეებმა მაშაობა დაიწყეს შემაჯამებელი დოკუმენტის შექმნაზე. ამის შემდეგ მოხდა დასკვნითი დოკუმეტის ერთობლოვი შემუშავება სამუშაო ჯგუფის შედეგებით და რჩევების გათვალისწინებით. 

    ერთობლივი სასტარტო სემინარის ბოლო დღეს გაიმართა დასკვნითი დოკუმენტის წარმოდგენა სემინარის თემაზე: პრესისა და ტელერადიო მაუწყებლობის თვითრეგულირება, დასკვნითი დოკუმენტის წარმოდგენა სემინარის თემაზე: სოციალური ქსელის რეგულირება და დასკვნითი დოკუმენტის წარმოდგენა სემინარის თემაზე: შესწორებული დირექტივა აუდიო ვიზუალურ სამსახურებთან დაკავშირებით. ამას კი მოყვა შემუშავებული შედეგების საბოლოო განხილვა, სემინარების შედეგების შეჯამება, სემინარის შეფასება, შემდეგი ნაბიჯების და სამომავლო გეგმების განხილვა.

    ერთობლივი სასტარტო სემინარის ორგანიზატორებისა და ჟურნალისტების შეფასებით, შეხვედრა ძალიან საინტერესოდ ჩატარდა და გამოითქვა მზადყოფნა, რათა ანალოგიური სემინარი, საქართველოს საინფორმაციო საშუალებებისათვის უკვე სხვა საინტერესო თემებზე, მომავალ წელსაც ჩატარდეს.

     ავთანდილ ოთინაშვილი

  • შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტი დღეს გამართულ სასამართლო პროცესთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს!

    2018 წლის 20 აგვისტოს ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭომ შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის“ სტუდენტთა მიღების უფლება შეუზღუდა 1 წლით. აღნიშნულ შეზღუდვას საფუძვლად დაედო ის გარემოება, რომ უნივერსიტეტის ქონებას სასამართლო განჩინებით ედო ყადაღა. კერძოდ, 2017 წლის 6 თებერვალს, სსიპ შემოსავლების სამსახურმა სარჩელით მიმართა სასამართლოს შპს „შავი ზღვის უნივერსიტეტის“ და მასთან დაკავშირებული ფიზიკური და იურიდიული პირების ცრუმაგიერ პირებად აღიარების მოთხოვნით. მოსარჩელის მხრიდან მოპასუხეების ერთმანეთის ცრუმაგიერ პირებად ცნობის იურიდიულ ინტერესს წარმოადგენდა შპს " შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის" 2017 წლის 07 თებერვლის მდგომარეობით არსებული საგადასახადო დავალიანების სახელმწიფო ბიუჯეტში გადახდევინების უზრუნველყოფა. აღნიშნული სარჩელის უზრუნველყოფის მიზნით სასამართლომ ყადაღა დაადო უნივერსიტეტის უძრავ ქონებას და წილებს.

    იმის გამო, რომ უნივერსიტეტის ფინანსური სტაბილურობა ეჭვქვეშ არ დამდგარიყო და საგადასახადო დავალიანების თაობაზე სასამართლო დავის დასრულებამდე უნივერსიტეტს არ შეზღუდვოდა სტუდენტების მიღება, 2018 წლის 27 შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტმა“ სახელმწიფო ბიუჯეტში გადარიცხა 715 433.01 ლარი. იმავე დღეს შემოსავლების სამსახურის მიერ გაიცა ცნობა, რომლის თანახმად უნივერსიტეტს 2018 წლის 27 აგვისტოს მდგომარეობით აღარ აქვს საგადასახადო დავალიანება და ერიცხება სალდირებული ზედმეტობა 891577,89 ლარის ოდენობით. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სსიპ შემოსავლების სამსახურს აღარ გააჩნია იურიდიული ინტერესი შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის“ და სხვათა ცრუმაგიერ პირებად ცნობისა.
    2018 წლის 7 სექტემბერს შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტმა სსიპ შემოსავლების სამსახურს მიმართა დასაბუთებული წერილით და შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, მოსთხოვა თბილისის საქალაქო სასამართლოდან სარჩელის გამოთხოვა.
    2018 წლის 8 ოქტომბერს თბილისის საქალაქო სასამართლოში გაიმართა მოსამზადებელი სხდომა, სადაც შემოსავლების სამსახურის წარმომადგენელმა დააყენა შუამდგომლობა საქმის განხილვის ორი კვრის ვადით გადადების თაობაზე. შუამდგომლობა ეფუძნებოდა იმ გარემოებას, რომ შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის 07.09.2018 წლის წერილიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურს ჯერ არ მიუღია გადაწყვეტილება სარჩელის გამოხმობის თაობაზე. უნივერსიტეტის წარმოადგენლები არ დაეთანხმნენ აღნიშნულ შუამდგომლობას და აღნიშნეს, რომ მათ ისედაც გააჩნდათ ყველანაირი სამართლებრივი საფუძველი, რომ საქმის წარმოება შეწყვეტილიყო, ხოლო შემოსავლების სამსახურს ჰქონდა საკმარისი დრო, რომ სხდომამდე ჩამოეყალიბებინა საკუთარი პოზიცია, რათა საქმის განხილვა კვლავ არ გაჭიანურებულიყო. მოსამართლემ არ გაიზიარა მოპასუხე მხარის პოზიცია საქმის განხილვის გაჭიანურებასთან დაკავშირებით და საქმის განხილვა გადადო 2018 წლის 22 ოქტომბრამდე.

  • სასამართლომ ტრეფიკინგში ბრალდებულს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა

    თბილისის საქალაქო სასამართლომ გაიზიარა ბრალდების მხარის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებები და ორგანიზებული ჯგუფის მიერ სამი პირის მიმართ ჩადენილ ადამიანით ვაჭრობაში (ტრეფიკინგში) ბრალდებული ხ.ჯ. დამნაშავედ ცნო საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1431-ე  მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ და მე-4 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტებით.

    სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ ხ.ჯ-მ თავის მეგობარ თ.ნ-სთან ერთად, ორგანიზებულად შეიმუშავა ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგი) გეგმა. აღნიშნულმა პირებმა, სარგებლის მიღების და ექსპლუატაციის მიზნით, მოტყუებით, ხ.ჯ.-ს მიერ  გარდაბნის რაიონში ნაქირავებ ბარის ტიპის ფართში კარგი სამუშაო პირობების დაპირებით, 2016 წლის ივნისსა და ნოემბერში გადაიბირეს, შეიფარეს და მიიღეს ჩ.ს, მ.ს. და შ.შ., რომლებზეც 2017 წლის 18 მაისამდე ახორციელებდნენ ფსიქოლოგიურ ძალადობას და მუქარას. ამყოფებდნენ მათ გაუსაძლის, მონობასთან გათანაბრებულ პირობებში, უზღუდავდნენ თავისუფლად გადაადგილებას და სექსუალურ ექსპლუატაციას უწევდნენ, ხოლო აღნიშნული გზით მიღებულ თანხას ისაკუთრებდნენ. ხ.ჯ. დაზარალებულებს, მათი ნების საწინააღმდეგოდ, მუდმივად აკისრებდა სხვადასხვა სახის არარეალურ ვალებს, ხოლო შემდგომ, თითქოსდა აღნიშნული ვალების დაფარვის მიზნით, აიძულებდა მონობასთან გათანაბრებულ პირობებში ყოფნას და მის სასარგებლოდ კლიენტებისთვის სექსუალური მომსახურების გაწევას, ხოლო მიღებულ თანხებს ისაკუთრებდა. სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით ასევე დადასტურდა, რომ ხ.ჯ-ს მეგობარი თ.ნ. უზრუნველყოფდა დაზარალებულების  ტრანსპორტირებას კლიენტებთან და მათ უკან, ბარში დაბრუნებას. ასევე მათზე ახორციელებდა მუდმივ მეთვალყურეობას და კონტროლს, ავალდებულებდა მისი ტაქსის მომსახურებით სარგებლობას, რითაც მათგან შემოსავალს იღებდა, რაც შეთანხმებული, დაგეგმილი და კოორდინირებული იყო ხ.ჯ-სთან.
    სამართალდამცველებმა ხ.ჯ. და თ.ნ. 2017 წლის 19 მაისს გარდაბნის რაიონში დააკავეს. მათ ბრალდება სისხლის სამართლის კოდექსის 1431-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ და მე-4 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტებით (ადამიანით ვაჭრობა (ტრეფიკინგი), ესე იგი მოტყუებით ადამიანის გადაბირება, შეფარება და მიღება ექსპლუატაციის მიზნით, აგრეთვე ადამიანის სექსუალური ექსპლოატაცია ფსიქოლოგიური და ფიზიკური ძალადობით, იძულებით, დაშინებით და მუქარით, ჩადენილი ორგანიზებული ჯგუფის მიერ სამი პირის მიმართ) წარედგინათ და აღკვეთის ღონისძიების სახით  პატიმრობა შეეფარდათ.
    თ.ნ.-მ საქმის სასამართლო განხილვის ეტაპზე დანაშაული აღიარა და მხარეთა შორის საპროცესო შეთანხმების საფუძველზე მას 6 წლითა და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა განესაზღვრა. 
     თბილისის საქალაქო სასამართლომ საქმის არსებითი განხილვის შედეგად ხ.ჯ. დამნაშავედ ცნო წარდგენილ ბრალდებაში და სასჯელის სახედ და ზომად 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა.

ბიზნეს ნიუსი

პოპულარული

« ივლისი 2020 »
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

ჩვენ შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო
“ნიუსდეი”
შეიქმნა მედია-ჰოლდინგ
“სტარვიზია”-ს
ბაზაზე.
ქართულ ინტერნეტ სივრცეში... ვრცლად

კონტაქტი

შპს "ნიუს დეი საქართველო"

მის: ლეჩხუმის ქ. 43

ტელ: (+995 32) 257 91 11

ფოსტა: avtandil@yahoo.com

 

 

სოციალური