აღმოაჩინეთ უკრაინა ფეხბურთით

გამოქვეყნებულია სპორტი
პარასკევი, 09 აგვისტო 2019 11:05

უკრაინულმა ფეხბურთმა საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მალევე შეძლო გადარჩენა და აღორძინება. 2000-იან წლებში მისი განვითარება ახალი მოდელის მიხედვით მიმდინარეობდა. ახალი ათასწლეულის დასაწყისიდან, მდიდარმა ბიზნესმენებმა და ოლიგარქებმა დაიწყეს უკრაინული საფეხბურთო კლუბების შეძენა და კონტროლი, ქვეყნის სოციალურ-პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცხოვრებაში მიმდინარე მოვლენების შესაბამისად.

ფეხბურთი გახდა უკრაინული ოლიგარქების საყვარელი „სათამაშო“. ერთის მხრივ, ამან მას მისცა მოკლევადიანი იმპულსი და მომავლის იმედი; მაგრამ, მეორეს მხრივ, ამან გამოიწვია სავალალო შედეგები, როდესაც ბევრმა კლუბმა საერთოდ შეწყვიტა არსებობა, დაკარგა ეროვნულ ჩემპიონატში თამაშის შესაძლებლობა, ასევე შემცირდა პრემიერ -ლიგაში მონაწილე გუნდების რაოდენობა და მაყურებელთა დასწრება. ასე რომ, როდესაც ხედავთ, რომ ფეხბურთი დაღმა ეშვება, ეს ნიშნავს, რომ ოლიგარქებს ნაკლები ფული აქვთ, ვიდრე ადრე ქონდათ.

უკრაინული ფეხბურთის "ოლიგარქიზაცია"

90-იანი წლების დასაწყისში, „დინამო“ (კიევი), ყველაზე სახელოვანი უკრაინული საფეხბურთო კლუბი, შეისყიდა უკრაინელმა ბიზნესმენმა და პოლიტიკოსმა გრიგორი სურკისმა, შემდეგ კი კლუბი მისი უმცროსი ძმის, იგორ სურკისის საკუთრება გახდა. რინატ ახმეტოვი, რომელიც უკრაინაში უმდიდრესი ადამიანია, გახდა დონეცკის „შახტარის“ მფლობელი. სწორედ მან მიაღწია უდიდეს წარმატებას უკრაინის ფეხბურთის ისტორიაში, როდესაც დონეცკის „შახტარმა“ 2007/08 წლებში უეფას თასი მოიგო.

ამ ორის გზაზე სხვა ოლიგარქებიც წავიდნენ: ხარკოველმა მაგნატმა ალექსანდრე იაროსლავსკიმ იყიდა ადგილობრივი „მეტალისტი“; იგორ კოლომოისკი, ერთ-ერთი ყველაზე სკანდალური ოლიგარქი, გახდა „დნიპროს“ საფეხბურთო კლუბის მფლობელი, და როგორც ამბობენ, მან ფინანსური გავლენა შეინარჩუნა საფეხბურთო კლუბების „კრივბასზე“ (კრივოი როგი), „ვოლინზე“ (ლუცკი) და „არსენალზე“ (კიევი). ამის შემდეგ სხვა კლუბებიც მოხვდნენ სხვა ოლიგარქების კონტროლის ქვეშ. პეტრე დიმინსკი, ბიზნესმენი ლვოვიდან, გახდა „კარპატების“ (ლვოვი) პრეზიდენტი; უკრაინელი მილიარდერი კონსტანტინე ჟევაგო გახდა „ვორსკლის“ (პოლტავა) სპონსორი, ევგენი გელერმა, ბიზნესმენმა და ყოფილმა დეპუტატმა, დაიწყო „ზორიას“ (ლუგანსკი) დაფინანსება და ა.შ. 

შედეგად, ფეხბურთი ოლიგარქების გავლენის ქვეშ მოექცა, როდესაც კლუბები ასრულებენ ერთგვარ „სათამაშოების“ როლს დიდი ბიზნესმენების ხელში და უმეტესი უმრავლესობა დამოკიდებულია მესაკუთრეთა ფინანსურ ინვესტიციებზე.

ამგვარი ვითარება ასახავს მოვლენებს ქვეყნის შიგნით. კლანური-ოლიგარქიული სისტემა, რომელიც ჭარბობდა უკრაინის ეკონომიკურ და სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში, ასევე აისახებოდა ეროვნულ ფეხბურთში. კლუბები გახდნენ ინსტრუმენტები, რომლის საშუალებითაც შეგიძლიათ აჩვენოთ "პატარა კუნთების თამაში" და კონკურენტებთან ბრძოლაში პოლიტიკურ თამაშებში გამართოთ ჩხუბი. გარდა ამისა, ზოგ შემთხვევაში ფეხბურთში ინვესტიციის განხორციელება, სავარაუდოდ, კორუფციული მოქმედებების შედეგად მიღებული შემოსავლის ნაწილობრივ ლეგალიზაციას წარმოადგენდა. წარმატებულმა კლუბებმა ასევე აჩვენეს, რომ ეკონომიკას აქვს უამრავი "თავისუფალი ფული", რომელსაც ოლიგარქები სპორტში აბანდებენ.

ერთი მხრივ, საერთაშორისო ასპარეზზე ინდივიდუალური წარმატებების, უკრაინაში შემოსული პოპულალური უცხოელი მოთამაშეების მზარდი ნაკადის და თამაშებზე მოსული გულშემატკივრების რაოდენობის ზრდამ, შექმნა მცდარი შთაბეჭდილება, რომ უკრაინული ფეხბურთი ისეთივე მდიდარი გახდა, როგორც ევროპული.

მაგრამ, მეორეს მხრივ, ამ მოდელმა ასევე აჩვენა თავისი მთავარი სისუსტე: სრული დაუცველობა იმ ეკონომიკური და სოციალურ-პოლიტიკური სირთულეებისგან, რომელთა წინაშეც ქვეყანა შეიძლება აღმოჩნდეს, და ის დიდი ზარალი, რომელიც შეიძლება მიადგეს მაგნატებს, რომლებიც კლუბებს ფლობენ.

ეს სისუსტე ყველაზე აშკარა გახდა „ევრომაიდნის“ ორგანიზების და უკრაინის წინააღმდეგ რუსეთის ომის დაწყების შემდეგ. ქვეყანაში არსებულმა მძიმე ეკონომიკურმა ვითარებამ ოლიგარქებსაც შეუტია: მათ დაიწყეს საფეხბურთო საქმიანობის მასიურად შეჩერება, თავიანთი კლუბებისთვის ხარჯების მკვეთრად შემცირება ან თუნდაც მათი მიტოვება. რთულ პირობებში, ოლიგარქები მიხვდნენ, რომ მათთვის კლუბები ტვირთად იქცა, ანუ "ჩემოდანი იყო სახელურის გარეშე". შედეგად, სულ რაღაც სამ წელიწადში, 2014 წლიდან, უკრაინაში 20-მა პროფესიონალურმა კლუბმა შეწყვიტა არსებობა. უფრო მეტიც, მაყურებელმა კვლავ შეაჩერა ფეხბურთის მატჩებზე სიარული, რამაც სტადიონებზე დაბალი დასწრების მაჩვენებელი დააფიქსირა.

დასავლური მოდელი: ფეხბურთი, როგორც ბიზნესი

ერთ – ერთი მიზეზი, რამაც გამოიწვია ასეთი სავალალო შედეგები, არის ის, რომ ეროვნულ კლუბებს არ შეეძლოთ ფულადი მოგების მიღება. იმისდა მიუხედავად, რომ მდიდარი ბიზნესმენები ფლობდნენ უკრაინულ კლუბებს, ფეხბურთი ძნელად განვითარდა, როგორც ბიზნესი. დასავლური მოდელისგან განსხვავებით, სადაც ფეხბურთი და სპორტი ძირითადად მეწარმეობის საქმიანობად განიხილება, უკრაინაში იგი როგორღაც აღიქმებოდა, როგორც კონკურენციის გზა, დაპირისპირებულ ბიზნესსა და პოლიტიკურ ბანაკებს შორის.

დასავლეთში, ფეხბურთს როგორც ბიზნესი ისე განიხილება. 2018 წლის საფეხბურთო კლუბების შემოსავლის რაეიტინგის მიხედვით, რომელსაც ყოველწლიურად აქვეყნებს კომპანია „დელოიტი“, 20-ი საუკეთესო კლუბის შემოსავალმა 2016/2017 წლებში 7,9 მილიარდ ევროს მიაღწია. სიის სათავეში ინგლისური „მანჩესტერ იუნაიტედია“, 2017 წელს მისი შემოსავალი 676 მილიონ ევროზე მეტია. შედარებისთვის, 2018 წლის ბიუჯეტი უკრაინის პრემიერ ლიგის მთელი ტურნირისთვის შეადგენდა 13 მილიონ გრივნას (დაახლოებით 480,000 აშშ დოლარი).

ინგლისის პრემიერ ლიგა (EPL) საუკეთესოდ დაეუფლა ასეთ ბიზნეს მოდელს. ევროპის საუკეთესო საფეხბურთო ლიგებს შორის, იგი პირველ ადგილზეა შემოსავლით. 2017 წელს EPL-ს შემოსავალმა 5 მილიარდ 340 ათასი ევრო შეადგინა, რასაც მოჰყვა ესპანეთის „ლა ლიგა“ (2 მილიარდი 899 ათასი ევრო) და გერმანიის „ბუნდესლიგა“ (2 მილიარდი 799 ათასი ევრო). EPL–მა მთლიანი შემოსავლებიდან ნახევარზე მეტი (2 მილიარდი 910 ათასი ევრო) მიიღო სამაუწყებლო კონტრაქტებიდან, ხოლო 1 მილიარდი 250 ათასი ევრო სპონსორობის ხელშეკრულებებისა და სხვა კომერციული საქმიანობისგან.

ამრიგად, „პრემიერ ლიგა“ რჩება მსოფლიოში ყველაზე აქტიურად გაყიდვად საფეხბურთო ლიგად. EPL–ს ყველაზე მეტი - ექვსი კლუბი ყავს - ყველაზე ძვირადღირებული საფეხბურთო ბრენდების TOP-10 სიაში, რომელსაც ასევე ორი ესპანური კლუბი ყავს, ერთი გერმანული და ერთი ფრანგული. ყველა მოთამაშის საბაზრო ღირებულება, რომლებიც EPL- ში თამაშობენ, ასევე რეკორდულია და 8.3 მილიარდ ევროს აღწევს. შედარებისთვის, 2018/2019 წლებში უკრაინის „პრემიერ ლიგის“ ყველა მოთამაშის მთლიანი საბაზრო ღირებულება, Transfermarkt-ის თანახმად, შეფასდა დაახლოებით 285 მილიონ ევროდ.

ეროვნული ფეხბურთის ტრაგიკული მდგომარეობა არაერთხელ დაადასტურეს კლუბების მფლობელებმა. 2009 წელს ალექსანდრე იაროსლავსკიმ, „მეტალისტის“ მაშინდელმა მფლობელმა, აღიარა, რომ მისი კლუბი "არააქტიური აქტივია" და აღნიშნა, უფრო მეტიც, რომ უახლოესი 10 წლის განმავლობაში შეუძლებელი იქნებოდა ფულის გამომუშავება ეროვნულ ფეხბურთზე. ცხრა წლის შემდეგ, იგორ კოლომოისკიმ, „დნიპროს“ ყოფილმა მფლობელმა, დაადასტურა იაროსლავსკის სიტყვები, რომელიც თავის ყოფილ საფეხბურთო კლუბს „წამგებიან პროექტს“ უწოდებდა. ”ფეხბურთი [უკრაინაში] პრაქტიკულად გარდაიცვალა,” ხაზგასმით აღნიშნა მან. 2019 წლის დასაწყისში, ვიქტორ ვაცკოსთან ინტერვიუში, (ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი უკრაინელი ფეხბურთის კომენტატორი), „დინამო“ კიევის პრეზიდენტი იგორ სურკისი, პასუხობდა კითხვას მისი კლუბის ბიზნეს მიმზიდველობასთან დაკავშირებით, და აღიარა, რომ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ „დინამოს“ გააკონტროლებდა რეალური ბიზნესმენი, იგი შეიძლება ჩაითვალოს, როგორც აქტივი, რომელსაც შეუძლია მოგება მიიღოს.

სიტუაცია დასტურდება სტატისტიკური მონაცემებით. უეფას, ევროპის ფეხბურთის მმართველი ორგანოს დასკვნაში მოყვანილი მონაცემებიდან ჩანს, რომ უკრაინის „პრემიერ ლიგის“ კლუბებმა 2017 წელს 60 მილიონი ევროს ზარალი მიიღეს.

რა შეიძლება იყოს გამოსავალი

ფეხბურთის მენეჯმენტის ოლიგარქიული მოდელი უკრაინაში მრავალი წლის განმავლობაში ჭარბობს. თუმცა, 2014 წლიდან უკრაინულ ფეხბურთში მომხდარმა ტრანსფორმაციებმა საბოლოოდ შეიძლება შეცვალოს თამაშის წესები მთელი სექტორისთვის და გამოიწვიოს მისი შემდგომი თანდათანობითი აღორძინება.

ფინანსური ოპტიმიზაცია არის ერთ-ერთი ინსტრუმენტი, რომელიც გრძელვადიან პერსპექტივაში შეიძლება დაეხმაროს უკრაინულ ფეხბურთს სიცოცხლეში დაბრუნებაში. დენის ბოსიანოკი, უკრაინული ფეხბურთის კომენტატორი, მხარს უჭერს, იმას, რომ ფეხბურთში არსებული ხელფასები შეესაბამებოდეს ქვეყანაში არსებულ რეალურ ვითარებას.

ანდრეი კოვალენკო, „ბიზნეს კაპიტალისთვის“ მიცემულ ინტერვიუში პროგნოზირებს, რომ სრული დეოლიგარქიზაცია და დრამატული ცვლილებები უკრაინაში ფეხბურთის მენეჯმენტის ღრმა ფესვებში მდგომარეობს, იგი არის მთავარი წინაპირობა იმისთვის, რომ ქვეყანაში ფეხბურთმა დაიწყოს აღმასვლა. თავდაპირველად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს პროფესიონალური ფეხბურთის სრული ვარდნა უკრაინაში. თუმცა, გრძელვადიან პერსპექტივაში ის გახსნის ახალ შესაძლებლობებს კლუბებისთვის, რომლებიც მრავალი წლის სტაგნაციის შემდეგ უნდა გააცნობიერონ, რომ მათი საშუალებით ცხოვრება ერთადერთი სწორი გზაა.

სიცოცხლისუნარიანობის აღდგენის შემდეგ, ახალი ინვესტორები, ადგილობრივ ხელისუფლებასთან და საზოგადოებებთან, ისევე როგორც ფეხბურთის პროფესიონალ მენეჯერებთან ერთად, უნდა გახდნენ ის ძალა, რომელიც კლუბებს დაეხმარება გადარჩენაში და განვითარებაში. ამასთან, რომ ეს რეალობად იქცეს, ქვეყნის საერთო ეკონომიკური მდგომარეობა ასევე მნიშვნელოვნად უნდა გაუმჯობესდეს და კლანური-ოლიგარქიული სისტემის უარყოფას ქვეყნის სოციალურ-პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცხოვრებაში უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ამ მხრივ.

ფეხბურთის მენეჯმენტის გერმანულ მოდელს შეუძლია ამ სიტუაციაში, გარკვეული მაგალითის მიცემა. გერმანიის კანონის თანახმად, კლუბის აქციონერების მინიმუმ 51% მფლობელები, გარკვეული განსაკუთრებული გამონაკლისით, უნდა იყოს სპორტული თემები და ფეხბურთის მოყვარულები. ეს მინიმუმამდე ამცირებს მაგნატების შანსს, მათ შორის ქვეყნის გარეთაც, შევიდნენ გერმანიის ფეხბურთში და დაამყარონ კონტროლი კლუბებზე. ამის საწინააღმდეგოდ, პროფესიონალი ფეხბურთის მენეჯერების ჩართულობასთან ერთად, ეს ასტიმულირებს გონივრულ ეკონომიკურ პოლიტიკას, რაც საშუალებას გაძლევთ მოგება მიიღოთ ფეხბურთის ორგანიზაციიდან, კლუბის განვითარებაში შემდგომი ინვესტიციებით. ამგვარმა მოდელმა უკვე გაამართლა: გერმანიის ბუნდესლიგა ტოპ 5 ევროპულ ლიგაში მესამე ადგილზეა შემოსავალების მიღების ოდენობით (2017 წელს 2 მილიარდი 799 ათასი ევრო), და იგი ოდნავ ჩამორჩება ესპანურ „ლა ლიგას“.

ამრიგად, უკრაინული ფეხბურთის ოლიგარქიული მენეჯმენტიდან ბიზნეს მოდელზე გადასვლა, ქვეყანაში ცხოვრების დონის ზრდასთან ერთად, შეიძლება გახდეს ისეთი ფაქტორი, რომელიც შეცვლის თამაშის წესებს და შეუწყობს ხელს ფეხბურთის აღორძინებას.

ეს სტატია პირველად გამოქვეყნდა UkraineWorld- ში.

ავტორი: კონსტანტინ რომაშკო

ანალიტიკოსი და ჟურნალისტი ინტერნიუს-უკრაინასა და UkraineWorld- ში.

https://ukraineworld.org/articles/ukraine-explained/you-can-learn-lot-about-ukraine-watching-its-football?fbclid=IwAR20Ypi7MOBg7x21ha2Ro-Sdo6cOUA-kTMi2DooV3OEr99vW08KTn4LMXI8

 

წაკითხულია 109 ჯერ

Related items

  • ევროპული დონბასი: როგორ განახორციელეს დასავლეთის ქვეყნებმა აღმოსავლეთ უკრაინის ინდუსტრიალიზაცია

    2014 წელს დონბასში რუსეთის აგრესიამ ევროპაში ყურადღება მიიპყრო. მაგრამ აღსანიშნავია ისიც, რომ დონბასის ინდუსტრიული პოტენციალი შეიქმნა XIX - XX საუკუნეში და დიდწილად დასავლეთ ევროპული ფულით.

    XV - XVII საუკუნეებში, ეს ტერიტორიები, რომლებიც ადრე "ველურ სფეროს" უწოდებდნენ, უკრაინული კაზაკების მიწების ნაწილი გახლდათ (https://ukraineworld.org/articles/ukraine-explained/why-are-cossacks-key-understanding-ukraine-nation) . XVII - XVIII საუკუნეების რუსულ-თათრული ომების შედეგად, ისინი რუსეთის იმპერიის ნაწილი გახდნენ. დონბასის ინდუსტრიალიზაცია XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან დაიწყო.

    ისტორიკოსების აზრით, მე -19 და მე -20 საუკუნეების დასაწყისში უკრაინის ამ რეგიონის ეკონომიკურ განვითარებაში,  რომელიც მაშინ რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო, ინვესტირებული იქნა 800 მილიონ ოქროს ფრანკზე მეტი ბელგიის, საფრანგეთის, დიდი ბრიტანეთის, გერმანიის და შვეიცარიიდან.

    იმპულსი ინდუსტრიული განვითარებისათვის ევროპელების მხრიდან მიიღეს დონეცკის, ლუგანსკის, დრუჟკოვკა, ენაკიევო, სელიდოვო, მარიუპოლი, კონსტანტინოვკა, გორლოვკა, დებალცევო, თორეზი, კრამატორსკი, ლისიჩანსკი და სხვა ქალაქებმა.

    დონბასი: გავლენათა ოთხი სფერო

     მე -19 საუკუნეში, როდესაც დონეცკის ქვანახშირის საბადოები აღმოაჩინეს (ამჟამინდელი სახელწოდება დონბასის გამოყენება მხოლოდ მე -20 საუკუნის დასაწყისიდან დაიწყეს), უცხოურმა ინვესტიციებმა აქ დაუყოვნებლივ დაიწყო შემოდინება. რუსეთის იმპერიას სჭირდებოდა ახალი ტექნოლოგიები და თანამედროვე მძიმე ინდუსტრია, რათა შეექმნა თავისი სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსი. და 1890 წლიდან ბელგია გახდა პირველი ქვეყანა - ოფიციალური პარტნიორია ქვანახშირისა და მეტალურგიული საწარმოების, რკინიგზის სატრანსპორტო სისტემის უნიფიცირებული სისტემა და უახლესი ტექნიკის შექმნაში.

    ბელგიელმა ინვესტორებმა ამ თითქმის უკაცრიელ რეგიონში 550 მილიონი ოქროს ფრანკი ჩადეს. დღევანდელი მონაცემებით, ეს 5.5 მილიარდ ევროს შეადგენს.

    ბელგიელების შემდეგ უკრაინის დონბასში სხვა ინვესტორებიც გამოჩნდნენ სხვა ევროპული ქვეყნებიდან. ამგვარად ჩამოყალიბდა გავლენის ოთხი ფორმალური სფერო: ე.წ. "ბელგიის პროვინცია" ლუგანსკის ცენტრში; "გერმანიის მიწა" დონეცკის რაიონის სამხრეთით, "ფრანგული რეგიონი" აღმოსავლეთ ნაწილში და "ინგლისური"ცენტრალურ ნაწილში.

    ბელგიელებსა და ფრანგებს უკრაინის ეკატერინოსლავსკის გუბერნიაში (ქალაქ დნეპრში) უცხოური კაპიტალის 90 % ეკუთვნოდათ. 1900 წელს დონბასში დაახლოებით 300 საწარმო იყო. უმეტესობა უცხოელი ინვესტორები ეკუთვნოდა. 1913 წელს უცხოური კაპიტალის წილმა დონბასში მთლიანი ქვანახშირის 70% -ს მიაღწია, ხოლო კრივოი როგში 86 % -ს.

    ბელგია: ქვანახშირის მოპოვების ორი მესამედი

    მე -20 საუკუნის დასაწყისში ბელგია მეოთხე ადგილზე იყო ინვესტიციების მოცულობით. ბრიუსელიდან დონბასამდე პირდაპირ მატარებელც კი დადიოდა.

    1895 წელს დონბასში რამდენიმე ბელგიელი ბიზნესმენის ინიციატივით შეიქმნა რუსულ-ბელგიის მეტალურგიული საზოგადოება. 1914 წელს იქ უკვე უკვე ფუნქციონირებდა 31 ბელგიური კომპანია. ათი მათგანი მეტალურგიაშია, შვიდი სამთო მრეწველობაშია, ექვსი ტრამვაის წარმოებასა და ხუთი სამშენებლო მასალასა და შუშის სფეროში.

    რეგიონის განვითარებაში ბელგიის ინვესტორთა მონაწილეობას ხელი შეუშალა ბოლშევიკურმა რევოლუციამ. სავარაუდოდ, ეს იყო ბელგია, რომელიც 1935 წელს საბჭოთა რეჟიმი აღიარა.

    დონეცკი: ბრიტანული ქალაქი ევროპული ხელფასით

    "ინგლისური რეგიონის" გული 1869 წელს დაარსებული სოფელ იუზოვკა იყო, რომელიც მეტალურგიული ქარხნის მშენებლობის შემდეგ სამრეწველო ქალაქად გადაიქცა. ამჟამად, ბრიტანეთის მიერ დაფუძნებული ქალაქი ცნობილია როგორც დონეცკი.

    1869 წელს, ბრიტანეთის სამთო ინჟინერმა ჯონ ჰიუზმა სამხრეთ უელსიდან ჩამოყალიბა რუსულ-ბრიტანული ნოვოროსიისკის (მეტალურგიული) ქვანახშირის, რკინისა და სარკინიგზო ინდუსტრიის კაპიტალის გაზრდის საზოგადოება. 1870 წელს იგი გადავიდა დონბასში, სადაც დაიწყო ქარხნის აშენება.

    1910 წელს ჯონ იუზმა დაიწყო ახალი პროგრესული წარმოების ტექნოლოგიების გამოყენება, რომელიც ეფუძნება ანტრაციტს. იმ დროს იგი მხოლოდ ამერიკის შეერთებულ შტატებში გამოიყენებოდა. 1913 წელს, რუსეთის იმპერიის რკინის 74% იწრთობოდა იუზოკკაში. თავდაპირველად, ადგილობრივებს შორის 6 ათასი ადამიანი დასაქმდა, 25 წლის განმავლობაში მუშების რაოდენობამ 50 ათასს მიაღწია.

    უნდა აღინიშნოს ის, რომ იმ დროსათვის, დონბასში ხელფასები ოდენობა ევროპულ დონეზე იყო.

    კონსტანტინოვკა: ბელგიის არქიტექტურა და ქიმიური ქარხნები

    კონსტანტინოვკა ბელგიელი ემიგრანტების მიერ აშენდა. აქედან გამომდინარე, ქალაქი ამ დროის ბელგიის არქიტექტურულ ძეგლებს წარმოადგენს. მთელი ურბანული ინფრასტრუქტურა არის ორიგინალური შენობების გაგრძელება.

    სამწუხაროდ, ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო არქიტექტურული ძეგლი - გომონა ვილა - ახლახანს განადგურდა. თუმცა, სახლის მახლობლად მდებარე თავლა კვლავ კარგ მდგომარეობაშია. ასევე შენარჩუნებულია ბელგიის ოფისი.

    არქიტექტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნების საიდუმლო საკმაოდ მარტივია. თუ იგი გამოიყენება, მფლობელი მას გამართულ მდგომარეობაში ინარჩუნებს.

    ლუგანსკის: გერმანული ლოკომოტივები

    გერმანიის ინვესტიციები ძირითადად ლუგანსკის რეგიონში იყო.

    მაგალითად, ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ადგილობრივი საწარმო, ლუგანსკის დიზელის ლოკომოტივის ქარხანა დაარსდა 1896 წელს გერმანელი მრეწველის გუსტავ ჰარტმანის მიერ, როგორც "Russische Maschinenbaugesellschaft Hartmann". საწარმოს სახელი შეცვალა 1918 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ და მას ოქტომბრის რევოლუციის ლოკომოტივის ქარხანა ეწოდა.

    ლისიჩანსკი: "საზღვარგარეთ ბელგიის მემკვიდრეობის" პრემია

    XIX საუკუნის მიწურულს, დღევანდელი ქალაქ ლისიჩანსკის უმეტესი ნაწილი სოფელ ვერხნიეს ეკუთვნოდა. 1887 წელს, ბელგიელი ინჟინერი ერნესტ სოლვეიმ დაამზადა სოდა, პერმელ ვაჭარივან ლიუბიმოვთან ერთად. სამწუხაროდ, ქარხანა აღარ მუშაობს, და იგი 2013 წელს განადგურდა, რუსეთის სამხედრო აგრესიის დაწყებამდე უკრაინაში.

    ქარხნის პარალელურად, კომპანიამ საავადმყოფოები და ეკლესია ააშენა. სხვათა შორის, დღევანდელი ოთხსართულიანი საავადმყოფო ბელგიელებმა ააშენეს.

    საერთო ჯამში, ბელგიელებმა ლისიჩანსკში 33 ობიექტი ააშენეს. 30 მათგანი დღესაც შემონახულია.

    2018 წლის თებერვალში, ლისიჩანსკის არქიტექტურულმა ძეგლებმა "საზღვარგარეთ ბელგიის მემკვიდრეობის" ჯილდო მიიღო (2017).

    ________________________________________________________________

    ევროპელებმა უკრაინას არა მხოლოდ ინდუსტრიული წარმოების ტექნოლოგია მოუტანა, რაც ხელს უწყობს უკრაინის ინდუსტრიალიზაციას, არამედ ბიზნეს უნარების გამოცდილება, მსხვილი საწარმოების მართვაში, საბანკო და სამრეწველო ჯგუფებთან ურთიერთობებში.

    1991 წელს სსრკ-ს დაშლის შემდეგ დონბასში, რომელიც ადრე "რუსეთის ამერიკას" და სამრეწველო ევროპის ფლაგმანს უწოდებდნენ, სამმრეწველო პოტენციალი შემცირდა. საბჭოთა ხელისუფლების ეკონომიკური განვითარების პროცესის იგნორირებას მოჰყვა ის ფაქტი, რომ 1980-იან წლებში დონბასის წარმოება მკვეთრად შემცირდა. დღეს, წარმოების უმრავლესობა მდებარეობს რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებულ უკრაინის ტერიტორიებზე. ზოგიერთი მათგანი გაანადგურეს, ზოგი კი მუშაობს ჯერ კიდევ XIX საუკუნის ბოლოს დამონტაჟებული ტექნიკით.

    გამოყენებული წყაროები:

    ვალენტინა ლაზებნიკი "ფოლადი უკრაინულ სტეპებში. მზერა უკრაინადან.

    ვიმ პიტერს "ფოლადი უკრაინულ სტეპებში"

    მასალები გამოფენებიდან "გამოფენა უკრაინაში, XIX საუკუნის ბოლოს - XX საუკუნის დასაწყისში. ნაწილი I: ბელგია "და" უცხოური ინვესტიციები უკრაინაში, XIX საუკუნის დასაწყისი - XX საუკუნის დასაწყისი. ნაწილი II: საფრანგეთი, უკრაინის კრიზისის მედია-ცენტრის ორგანიზებით.

    ეს სტატია პირველად გამოქვეყნდა «UkraineWorld»-ში.

    ტატიანა მატიჩაკი

    https://ukraineworld.org/articles/ukraine-explained/europes-donbas-how-western-capital-industrialized-eastern-ukraine?fbclid=IwAR2UmfMKTB6Xm4F2KjVg_425eSy8SKuYAXFeQpiygz7N5YCsSfm7X2PtKjg

  • რატომ არის ასეთი მნიშვნელოვანი "კაზაკები" უკრაინული ეროვნების გასაგებად?

    რატომ არის ასეთი მნიშვნელოვანი კაზაკები უკრაინული ეროვნების გასაგებად?

    უკრაინელი კაზაკი უკრაინისთვის ეთნიკური სიმბოლო გახდა, ისეთივე, როგორიც არის „რაინდი“ დასავლეთ ევროპითვის, ან „სამურაი“ იაპონიისთვის. სინამდვილეში უკრაინელების მცირე ნაწილი მიეკუთვნებოდა ამ ცნობილ სოციალურ ჯგუფს, რომელმაც უდიდესი გავლენა იქონია ქვეყნის ისტორიასა და კულტურაზე, ისევე როგორც უკრაინელების ფსიქოლოგიაზეც. თუკი თქვენ იცით კაზაკების ისტორია, არ უნდა გაგიკვირდეთ, რომ უკრაინელები, რომლებიც ერთი შეხვედით მშვიდები არიან, ყოველთვის ახერხებენ, რომ პროტესტის მიზნით გამოვიდნენ ქუჩაში და გახდნენ დაუმორჩილებელი მებრძოლები.

    „ზაპოროჟიეს სეჩი“: დიდების დასაწყისი

    ისტორიული ცნობები ადასტურებენ, რომ უკრაინელი კაზაკები სხვადასხვა ნაციონალური და სოციალური ჯგუფებისგან წარმოიშვნენ. მათი წინაპრები უკრაინის, რუსეთის, პოლონეთის, და თათრეთის მიწებიდან მოვიდნენ. მათი მიგრაცია სამხრეთის სტეპამდე გაგრძელდა.

    პირველი ცნობები კაზაკების შესახებ მე-15 საუკუნეში გამოჩნდა და მომდევნო 100 წლის განმავლობაში მათი სახელი ევროპამდე გახდა ცნობილი. მათი თავდასხმები შიშს გვრიდა თურქებს, ხოლო პოლონელები მათი მხარდაჭერით აზანზარებდნენ მოსკოვის სამეფოს.

    მე-16 საუკუნის დასაწყისიდან ევროპელი მმართველები, კაზაკებს უკვე  თავიანთ მოკავშირეებად თვლიან ოსმალეთის იმპერიის წინაარმდეგ ომში. 1621 წელს ლიტვა-პოლონეთის ჯარები ერთობლივი ძალებით ობრძოდნენ ხოტინში ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. კაზაკთა ჯარი გეტმანის პეტრე საგაიდაჩნოვის მეთაურობით შეუერთდნენ ამ პოლონეთ-ლიტვის ჯარებს და ერთობლივათ შეაჩერეს ოსმალეთის არმია.

    ამის შემდეგ ზაპოროჟიელმა კაზაკებმა დაიწყეს სოციალური მოთხოვნების წამოყენება რეჩ-პოსპოლიტას წინააღმდეგ. პოლონელების რეაქციამ არ დააკმაყოფილა ისინი და მათ წამოიწყეს აჯანყება გეტმან ბოგდან ხმელნიცკის მეთაურობით. ეს აჯანყება  კაზაკური ავტონომის შექმნით დასრულდა.

    უკრაინელმა კაზაკებმა დამოუკიდებლობა 1649 წელს მოიპოვეს. ამ წელს, ზბოროვის ხელშეკრულების შედეგად პოლონეთის სახელმწიფოსა და ბოგდან ხმელნიცკს შორის, კაზაკებმა მიიღეს ავტონომია კიევის, ჩერნოგოვის და ბრაცლავის სამთავრობოების შემადგენლობაში, მდინარე სლუჩის აღმოსავლეთ ნაწილში.

    ზუსტად კაზაკებმა შემოიღეს და გაავრცელეს დასახელება ,,უკრაინა’’ თავისი მიწებისთვის. ეს ტერმინი მანამდე არ გამოიყენებოდა არასოდეს.

    ზაპოროჟიელი კაზაკები: წესრიგი და დემოკრატია

    ისტორიკოსები ზაპოროჟიელ კაზაკებს თვლიან პირველ ნამდვილ უკრაინულ საზოგადოებად. და როგორც ,,კვაზი სახელმწიფო’’ ისინი იბრძოდნენ არსებობისათვის და მტრისგან თავდაცვისთვის. კაზაკურმა არმიამ შექმნა უნიკალური სახელმწიფო - ადმინისტრაციული სტრუქტურა, რომელიც საკმაოდ განსხვავდებოდა სხვა სახელმწიფოების ანალოგიური სტრუქტურებისგან. ისინი ღებულობდნენ უცხოელ ელჩებს და ხელს აწერდნენ საერთაშორისო ხელშეკრულებებს. თუმცა, კაზაკების ტიტულს არ ჰქონდა არანაირი წონა  უცხოური ელიტის თვალში.

    ზაპოროჟიული სეჩის კანონები სიმკაცრით გამოირჩეოდა. მკვლელობისთვის და ქურდობისთვის კაზაკები ცოცხლად მარხავდნენ მკვლელს მოკლულთან ერთად. ან ჯოხებით სცემდნენ მკვლელს და სიკვდილის პირას მიყავდათ იგი. ასეთ ქმედებას არ შეიძლება ვუწოდოთ ჰუმანური, თუმცა ეს ეხმარებოდა იმაში, რომ დამყარებულიყო იდეალური დისციპლინა.

    ლეგენდები: დახასიათებები და არაბუნებრივი ძალების დახმარება

    ლეგენდების თანახმად კაზაკებს შორის ხვდებოდნენ არაჩვეულებრივი ადამიანები რომლებიც იწოდებოდნენ ,,ხარაკწერნიკებად’’. ბევრს სჯეროდა რომ ისინი წარმოშობით  ჯადოქრებისაგან იყვნენ და მათ საიდუმლო ცოდნა გააჩნდათ. ასევე შეეძლოთ მომავლის განჭვრეტა. ზოგიერთი ისტორიკოსი თვლის, რომ კიევის რუსეთში ქრისტიანობის შემოღების შემდეგ, ჯადოქრებს სდევნიდნენ სტეპებში სადაც მოგვიანებით შეიქმნა ზაპოროჟიული სეჩი. სწორედ იქ ავარჯიშებდნენ ეს ,,ხარაკწერნიკები’’ მებრძოლებს სამხედრო ხელოვნებაში, რიტუალებსა და ადათ- წესებში.

    ითვლებოდა რომ ,,ხარაკწერნიკები’’ ცეცხლში არ იწვოდნენ და წყალში არ იხრჩობოდნენ . თითქოს ისინი ასევე ლაპარაკობდნენ თორმეტ ენაზე, შეეძლოთ სხვადასხვა ცხოველად გადაქცევა, წყალზე გავლა და წყალში სუნთქვა. მოთხრობების თანახმად, ისინი ცხოვრობდნენ ხანგძლივად, გააჩნდათ არაბუნებრივი ძალა და მათი მოკვლა მხოლოდ ვერცხლის ტყვიით შეიძლებოდა.

    თანამედროვე კაზაკები: ექსკურსიები უკრაინის ტერიტორიაზე

    ჩვენს ეპოქაში კუნძული ხორტიცა, სადაც დაარსდა ზაპოროჟიული სეჩი არის უდიდესი კუნძული მდინარე დნეპრზე, მისი სიგრძე 12.5 კილომეტრია. იგი შესულია უკრაინის ,,შვიდ საოცრებათა სიაში’’. კუნძული ინტეგრირებულია ქალაქ ზაპოროჟიეს ინფრასტრუქტურაში.

    კუნძულ ხორტიცაზე განთავსებულია  ზაპოროჟიელი კაზაკების ისტორიული მუზეუმი. აქვე შექმნილია ზაპოროჟიული სეჩის კულტურული კომპლექსი. იგი წარომადგენს კაზაკების დედაქალაქის საერთო სახეს და მისი მთავარი შენობებია: ეკლესია, კანცელარია, სკოლა და სამხედრო ბანაკი.

    კიევში ტურისტებს შეუძლიათ ნახონ კაზაკების ყოველდღიური ცხოვრება ღია ცის ქვეშ მუზეუმში, რომლის სახელწოდებაა ,,მამაევა სლობოდა’’. ეს მუზეუმი მდებარეობს ხრეშატიკიდან შვიდ კილომეტრში და მისი თემატური ექსპოზიციები გადაჭიმულია ცხრა ჰექტარზე. ეს ექსპოზიცია წარმოადგენს ისტორიული ცხოვრების სრულ ასლს და აჩვენებს უკრაინის არქიტექტურას და უკრაინელთა ცხოვრების წესს. მუზეუმი დამთვალიერებლებს სთავაზობს ექსკურსიებს ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ და იტალიურ ენებზე. საიტზე ,,ტრიპადვიზორ’’ («Tripadvisor») შეგიძლიათ დაჯავშნოთ კერძო ტურები, რომლის ღირებულებაც 35 დოლარს შეადგენს.

    უქმეების გატარება ასევე შესაძლებელია კაზაკების სოფელში „მარინოვკა“, რომელიც ოდესიდან 30 კილომეტრის დაშორებით მდებარეობს. აქ თქვენ შემოგთავაზებენ 6 საათიან ტურს რომლის ფარგლებშიც ტურისტები გაეცნობიან უკრაინელთა ცხოვრების წესს და დატკბებიან ლამაზი გარემოს პეიზაჟით. გარდა ამისა, ტურისტები გაიგებენ ბევრ საინტერესოს კაზაკების ტრადიციების შესახებ, ასევე დააგემოვნებენ უკრაინულ კერძებს და ასეთი ტურის ღირებულება 60 დოლარს შეადგენ.

    კიდევ ერთი უნიკალური ტურის სახელწოდებაა ,,კაზაკების ნაკვალევზე’’. ეს არის საკულტო მოგზაურობა ბუქარესტიდან კიევში და ზაპოროჟიეში გემით, რომლის სახელწოდებაა ,,პრინცესა დნეპრი’’. მარშრუტი გადის მდინარე დნეპრზე უკრაინაში და დუნაიზე რუმინეთში. ეს ტური იწყება 2019 წლის სექტემბერში და მისი ღირებულება შეადგენს 1795 ფუნტ სტერლინგს ერთ მგზავრზე (11 ღამე).

    უკრაინელი კაზაკები ევროპულ მემკვიდრეობაში

    კაზაკების ისტორია, ისევე როგორც უკრაინელების მთელი ისტორია, წარმოადგენს ევროპული კულტურული მემკვიდრეობის მნიშვნელოვან ნაწილს.

    კაზაკური სიმღერები შესულია იუნსეკოს კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში, რომელიც საჭიროებს შესაბამის დაცვას. (включены в список ЮНЕСКО).

    არსებობს ასევე მონაცემთა ბაზა მე-8 საუკუნის ესპანური გაზეთების, რომელშიც მოხსენიებულია უკრაინა და კაზაკები, ასევე სამხედრო კამპანიებით, რომლებიც უკრაინის ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა. ეს ფაქტები შეაგროვა უკრაინელმა მკვლევარმა, ალექსანდრე სკრომნიცკიმ. დღეისათვის შეგროვებულია  135 გაზეთი, რომელშიც მოიხსენიება ინფორმაციები ვარშავიდან, ლვოვიდან, ვენიდან და სტამბულიდან. ამჟამად, მონაცემთა ბაზაში ინახება გაზეთები 1698 წლის ჩათვლით, თუმცა ავტორი აპირებს შეავსოს ეს მონაცემთა ბაზა 1700 წლის ჩათვლით.

    აღნიშნულ მონაცემთა ბაზას შეგიძლიათ გაეცნოთ აქ - тут.

    უკრაინელი კაზაკები, როგორც თანამედროვე სექს-სიმბოლოები

    უკრაინელი კაზაკები დღემდე პოპულარულები არიან თანამედროვე მედიაში, როგორც ძლიერი, უშიშარი და სექსუალური მამაკაცების მაგალითი. ბევრი უკრაინელი ახალგაზრდები ცდილობენ დაემსგავსონ მათ: ,,კაზაკური’’ ვარცხნილობა ითვლება მოდურ და თანამედროვე სტილად. დიდები და ბავშვები ცდილობენ დაეუფლონ კაზაკების სამხედრო ხელოვნებას, რომელიც წარმოადგენს უკრაინულ თანამედროვე ჭიდაობას და კაზაკების სამხედრო ცეკვებს.

    დღევანდელი უკრაინელი ჯარისკაცები, რომლებიც დონბასში იბრძვიან, ხშირად მიმართავენ კაზაკურ ვარცხნილობას, რათა დაემსგავსონ შუა საუკუნეების მებრძოლებს.

    ბოლოს და ბოლოს რუსეთ-უკრაინის ომი მიმდინარეობს ზუსტად იმ ტერიტორიაზე, სადაც ძველ ხანაში გადიოდა საზღვარი კაზაკთა მიწებსა და ტრიალ მინდვრებს შორის.

    რუსი კაზაკები

    თუკი გუგლის საძიებო სისტემაში აკრიფავთ ინგლისურ სიტყვას ,,Cossacks’’ (კაზაკები), საძიებო სისტემა მოგიძებნით ახალ ამბებს დაკავშირებულს უკრაინასთან და რუსეთთან. რატომ ხდება ეს? იმიტომ რომ რუსეთში იყვნენ კაზაკები დონზე, ყუბანში, იაიკეში, ციმბირში და თერგში.

    დღეისათვის არსებობს რუსეთის ფედერაციის კაზაკთა რეესტრი - კაზაკური სამხედრო ფორმირება, რომელიც შექმნილია ფედერალური კანონმდებლობის საფუძველზე 2005 წლის 5 დეკემბრის ბრძანების საფუძველზე. ისინი გახდნენ ცნობილები სეპარატიზმის მხარდაჭერით დონბასზე და საჯაროთ ოპოზიციური პოლიტიკოსების ფიზიკური შეურაცყოფის მიყენებით რუსეთში.

    რუსეთის კანონმდებლობის თანახმად, კაზაკურ რაზმებს შეუძლიათ დახმარების გაწევა პოლიციისთვის საზოგადოებრივი წესრიგის დამყარების მიზნით. მაგალითად: ეს ნაციონალური სამხედრო ფორმირებები ასრულებდნენ ოფიციალურ ფუნქციას რუსეთში  ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის დროს. 2018 წლის 12 მაისს კრემლმა გააგზავნა რუსი კაზაკები მოსკოვში საპროტესტო მანიფესტაციების ჩასახშობად.

    ამგვარად, შეუძლებელია წარმოვიდგინოთ უკრაინის და ევროპის ისტორია უკრაინელი კაზაკების გარეშე. ისინი ყოველთვის იყვნენ თავისუფალი მეომრები ევროპის საზღვარზე; და მათი მიწა წარმოადგენდა გზაჯვარედინს, სადაც ევროპა უერთდებოდა მუსულმანებსა და მოსკოვიტებს.

    აღნიშნული სტატია პირველად გამოქვეყნდა «UkraineWorld»

    https://ukraineworld.org/articles/ukraine-explained/why-are-cossacks-key-understanding-ukrainian-nation?fbclid=IwAR1x0fooS-2VDUMTMFxDpZdOpXdqZaQVNmSHfsvuvj973FU6Y8ZnNhaM7NM

    ავტორი: ტატიანა მატიჩაკი

     

  • თბილისში, 2 მაისს იწყება მე-5 უკრაინული კინო ფესტივალი „უკრაინა ფოკუსში“

    თანამედროვე უკრაინული ფილმების ჩვენება შედგება კინოთეატრ „ამირანში“, 2019 წლის 2-5 მაისს, ინგლისური და ქართული სუბტიტრებით

    2019 წლის 27 აპრილი, თბილისი - 2019 წლის 2 მაისს, ქ. თბილისში იწყება მე-5 უკრაინული კინო ფესტივალი „უკრაინა ფოკუსში“. თანამედროვე უკრაინული ფილმების ჩვენება შედგება კინოთეატრ „ამირანში“ (მ. კოსტავას ქუჩა # 36/1), 2-დან 5 მაისამდე. კინოფილმები იქნება ორიგინალ ენაზე ინგლისური და ქართული სუბტიტრებით. აფიშა და ჩვენების დეტალები ხელისაწვდომია ფესტივალის ფეისბუქ გვერდზე: Official Facebook page of the festival .

    ფესტივალი „უკრაინა ფოკუსში“ გაიხსნება რეჟისორ იაროსლავ ლოდიგინის ფილმის “ველური მდელო” (2018)  ჩვენებით, რომელიც გაიმართება 2 მაისს, 20:00 საათზე კინოთეატრ „ამირანში“. მოგვიანებით, 3-5 აპრილს ფესტივალის ფარგლებში წარმოდგენილი იქნება შემდეგი კინოფილმები: „კარიბჭე“ (რეჟისორ ვოლოდიმერ ტიხის მხატვრული ფილმი, 2017 წელი),  “ვულკანი” (რეჟისორ ტომან ბონდარჩუკის მხატვრული ფილმი, 2018 წელი), კომედია „ჩვენი დროის გმირი“ (რეჟისორი ანტონინა ნოიაბროვა, 2018 წელი, ოდესის საერთაშორისო კინოფესტივალის გამარჯვებული), „როდესაც ხეები ეცემიან“ (მარუსია ნიკიტიუკის ფილმი, 2018) და რჩეული მოკლემეტრაჟიანი ფილმები (ოდესის საერთაშორისო კინოფესტივალის გამარჯვებულები).

    უკრაინული კინოფესტივალის 5-წლიანი ისტორიის ტრადიციის კვალდაკვალ, სპეციალური პროგრამა მომზადდა ახალგაზრდა აუდიტორიისთვის.  ბავშვებს და ახალგაზრდებს შეუძლიათ შემდეგი თანამედროვე ფილმების ნახვა: „წმ. ნიკოლოზის თავგადასავალი“ (რეჟისორი სემიონ გოროვი, 2018) და „მორშინოს 11 ბავშვი“ (რეჟისორი არკადი ნეპიტალუკი, 2019).

    საფესტივალო ფილმების ბილეთები სიმბოლურ 1 ლარად ხელმისაწვდომია შემდეგ ვებგვერდებზე: biletebi.ge, tkt.ge და kinoafisha.ge. შესაბამისად, თავისუფალი ადგილებისთვის რეკომენდირებულია ბილეთების წინასწარ შეძენა.

    ფესტივალის მთავარი პროგრამის გარდა, 4 მაისს, 14:00 სთ-ზე, კინოთეატრ „ამირანში“, ცნობილი უკრაინელი მსახიობები ირმა ვიტოვსკა და დარია პოლუნინა ბავშვებისთვის ჩაატარებენ მსახიობის ვორკშოპს. ეს ღონისძიება ბავშვებს ჩართავს კინოს მაგიურ სამყაროში და მათ მისცემს მსახიობის გამოცდილების მიღების შესაძლებლობას.

    ღონისძიების ორგანიზატორის მარია მოსკალენკოს კომენტარი: „უკრაინული კინოს ფესტივალის უკვე მეხუთედ იმართება თბილისში და ყოველ ჯერზე ამ არაორდინარულ მოვლენას სხვადასხვა ასაკისა და ეროვნების კინო–მოყვარულები სტუმრობენ. წელს ფესტივალის პროგრამაში შევიდა სხვადასხვა ჟანრის თანამედროვე კინოფილმები და იმედს გამოვთქვამთ, რომ თითოეული მაყურებელი შეძლებს მისთვის საინტერესო ჩვენების ნახვას, უკრაინულ კინოს სამყაროს გაცნობას და ფესტივალიდან რაღაც განსაკუთრებულს წაღებას“.

    ფესტივალის ორგანიზატორები არიან კომპანია FX Film Georgia და JS Films. ღონისძიება გაიმართება უკრაინის საგარეო საქმეთა სამინისტროს, კინოს საკითხებში უკრაინის სახელმწიფო სააგენტოს, საქართველოში უკრაინის საელჩოს, თბილისის მერიის, საქართველოს ეროვნული კინოცენტრის და ოდესის საერთაშორისო კინოფესტივალის მხარდაჭერით.

    ვიდეო: https://www.facebook.com/watch/?v=380515422541700 

  • უკრაინაში საქართველოს ელჩმა 9 აპრილის 30 წლისთავთან დაკავშირებით საჯარო ლექცია წაიკითხა

    უკრაინა-საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა გელა დუმბაძემუცხო ქვეყნებისწარმომადგენლობების მომსახურების გენერალურიდირექციის პრეს-ცენტრში 1989 წლის 9 აპრილს განვითარებული მოვლენების შესახებ ლექცია წაიკითხა.

    საქართველოს ელჩმა, როგორც თვითმხილველმა, ისაუბრა ისტორიულ წინაპირობაზე- რა უძღოდა წინ აღნიშნულ მოვლენებს და ყურადღება გაამახვილა შემდგომში განვითარებულ პროცესებზე. ელჩმა საზოგადოების წინაშე გაახმოვანა აქციაში დაღუპული ყველა მონაწილის სახელი და გვარი.

    ლექციის დასრულების შემდეგ, შეხვედრა კითხვა-პასუხის რეჟიმში გაგრძელდა.
    აღსანიშნავია, რომ ღონისძიების ფარგლებში დიპლომატიური და საერთაშორისო ურთიერთობების ისტორიის მეცნიერული საზოგადოების თავმჯდომარემ ირინა მატიაშმა, საქართველოს ელჩს საპატიო წევრობის დამადასტურებელი სერტიფიკატი გადასცა.
    ლექციას ესწრებოდნენ  პოლიტოლოგები, ექსპერტები, სტუდენტები, დიპლომატიური კორპუსისა და მედიის წარმომადგენლები.

  • „უკრაინა და საქართველო - ოკუპირებული ტერიტორიების დეოკუპაციის გზები“

    ბუდაპეშტში მოქმედ უკრაინის კულტურისა და დოკუმენტაციის ცენტრში, უნგრეთში საქართველოსა და უკრაინის საელჩოების ერთობლივი ორგანიზებით გაიმართა მრგვალი მაგიდა თემაზე: "უკრაინა და საქართველო - ოკუპირებული ტერიტორიების დეოკუპაციის გზები".

    მრგვალი მაგიდის მუშაობაში მონაწილება მიიღეს უნგრეთში საქართველოსა და უკრაინის საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩებმა  ზაალ გოგსაძემ და ლიუბოვ ნეპოპმა და უნგრეთისა და უკრაინის სამეცნიერო-ანალიტიკური ცენტრებიდან მოწვეულმა ექსპერტებმა კრისტიან იოიარტმა (სტრატეგიისა და თავდაცვის სწავლების ცენტრი-უნგრეთი),  სერგი გერასიმჩუკმა (საგარეო პოლიტიკის საბჭო „Ukrainian Prism”-უკრაინა) და მარინა ვოროტნიუკმა (ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტის ევროპული სამეზობლო პოლიტიკის სწავლების ცენტრი - უკრაინა).

    საქართველოს მხრიდან შესაბამისი მოხსენება საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა ზაალ გოგსაძემ გააკეთა.
     ელჩმა ყურადღება გაამახვილა რუსეთის მხრიდან 2008 წლის 12 აგვისტოს ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების გამუდმებულ დარღვევებზე, საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში მიმდინარე მილიტარიზაციის პროცესზე, საოკუპაციო ხაზზე მავთულხლართებისა და ხელოვნური ბარიერების აღმართვასა და აფხზეთისა და ცხინვალის რეგიონების იზოლაციაზე.  ისაუბრა ქართული მოსახლეობის ეთნიკურ დისკრიმინაციასა და ადამიანის უფლებების დაცვის კუთხით არსებულ ურთულეს მდგომარეობაზე. ხაზი გაუსვა ხალხთაშორისი კონტაქტების აღდგენისა და კონფლიქტების მშვიდობიანი დარეგულირების პროცესში საერთაშორისო თანამეგობრობის ჩართულობის შემდგომი გააქტიურების მნიშვნელობას.
     
    უკრაინის ელჩის ლიუბოვ ნეპოპის განცხადებით, თავის დროზე საერთაშორისო თანამეგობრობამ ვერ მოახდინა სათანადო რეაგირება რუსეთის მხრიდან საქართველოს ოკუპაციაზე, რამაც საბოლოო ჯამში, უკრაინაზე თავდასხმა განაპირობა.
    ღონისძიებას ესწრებოდნენ უნგრეთის პოლიტიკური წრეების, სამეცნიერო-ანალიტიკური კვლევითი ცენტრების,   დიპლომატიური კორპუსისა და მას მედიის წარმომადგენლები.

ბიზნეს ნიუსი

პოპულარული

« აგვისტო 2019 »
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

ჩვენ შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო
“ნიუსდეი”
შეიქმნა მედია-ჰოლდინგ
“სტარვიზია”-ს
ბაზაზე.
ქართულ ინტერნეტ სივრცეში... ვრცლად

კონტაქტი

შპს "ნიუს დეი საქართველო"

მის: ლეჩხუმის ქ. 43

ტელ: (+995 32) 257 91 11

ფოსტა: avtandil@yahoo.com

 

 

სოციალური