ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის 70-ე წლისთავი

გამოქვეყნებულია მსოფლიო
ორშაბათი, 10 დეკემბერი 2018 14:47

ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის მიმართვა

მიშელ ბაჩელეტი

10 დეკემბერს აღინიშნება 70 წელი გამორჩეული დოკუმენტის,  ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის მიღებიდან. ჩემი ღრმა რწმენით, დეკლარაცია დღესაც ისევე არსებითია  როგორც 70 წლის წინ - მისი მიღების დროს.

შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, რადგან  ბოლო ათწლეულების განმავლობაში    იგი იდეალისტური ტრაქტატიდან  გარდაიქმნა  სტანდარტების ნაკრებად, რომელმაც შეაღწია საერთაშორისო სამართლის ყველა სფეროში.

წლების განმავლობაში დეკლარაციამ გაუძლო ყველა გამოცდას, მათ შორის სრულიად ახალი ტექნოლოგიების გამოჩენას და იმ სოციალურ, პოლიტიკურ თუ ეკონომიკურ მოვლენებსაც, რომელთა წინასწარ განჭრეტაც დოკუმენტის სულისჩამდგმელებისთვის შეუძლებელი იყო.

მისი სამართლებრივი ნორმები იმდენად არსებითია, რომ შეუძლია, ნებისმიერ ახალ გამოწვევას გაუმკლავდეს.

საყოველთაო დეკლარაცია გვთავაზობს იმ პრინციპებს,  რომლებიც სახელმძღვანელოდ გამოგვადგება ხელოვნური ინტელექტისა და ციფრულ სამყაროში.

დოკუმენტით განსაზღვრულია საპასუხო მოქმედებათა ჩარჩო, რისი საშუალებითაც შესაძლებელია დავუპირისპირდეთ ადამიანებზე, ან თუნდაც პლანეტაზე, კლიმატური ცვლილებების ნეგატიურ ზეგავლენას.  

ჩვენ ვეყრდნობით დეკლარაციას, რათა უზრუნველვყოთ თანაბარი უფლებები ისეთი ჯუფებისთვის, როგორებიცაა მაგალითად,  ლგბტ პირები, რომელთა ხსენებასაც  1948 წელს ცოტა თუ გაბედავდა.

საყოველთაო დეკლარაციით განმტკიცებული თავისუფლებები  მინიჭებული აქვს ყოველ ადამიანს „განურჩევლად რასისა, კანის ფერისა, სქესისა, ენისა, რელიგიისა, პოლიტიკური ან სხვა შეხედულებისა, ეროვნული თუ სოციალური წარმომავლობისა, ქონებრივი, წოდებრივი თუ სხვა მდგომარეობისა.“

წინადადების ბოლო სიტყვები - „სხვა მდგომარეობა“, ხშირად გამოიყენება  განსაკუთრებით დაცული ადამიანების სიის გასავრცობად. ეს ეხება არამხოლოდ ლგბტ   პირებს , არამედ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებსაც, რომელთაც დღეს უკვე საკუთარი, 2006 წელს მიღებული, კონვენცია აქვთ. დეკლარაცია მიემართება ხანდაზმულებს, რომელთა შესახებაც, შესაძლოა, ასევე კონვენცია იქნას მიღებული, აბორიგენ ერებს, ყველა ტიპის უმცირესობას, თითოეულ ადამიანს.

გენდერი არის ცნება,  რომელსაც დეკლარაციის თითოეული მუხლი ფარავს.  სექსისტური ტერმინოლოგია დოკუმენტში იმ ეპოქისთვის შთამბეჭდავად ცოტაა. დოკუმენტი მოიხსენიებს „ყველა ადამიანს“, „ყველას“ ან „არავის“ თავის 30-ვე მუხლში.

ტერმინოლოგიის ამგვარი ნიშანდობლივი გამოყენება  ააშკარავებს იმ ფაქტს, რომ პირველად საერთაშორისო სამართლის ჩამოყალიბების ისტორიაში, ქალებმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულეს საყოველთაო დეკლარაციის შექმნაში.

კარგად არის ცნობილი ელეონორა რუზველტის, კომიტეტის ხელმძღვანელის,  როლი. შედარებით ნაკლებად ცნობილი ფაქტია, რომ დოკუმენტის მომზადებაში უმნიშვნელოვანესი წვლილი მიუძღვით ქალებს დანიიდან, პაკისტანიდან, კომუნისტური ბლოკიდან და მსოფლიოს სხვა ქვეყნებიდან.

სინამდვილეში,  უპირველეს ყოვლისა ინდოელ ჰანსა მეჰტას უნდა ვუმადლოდეთ, რომ ადამიანისა და მოქალაქის უფლებათა დეკლარაციიდან აღებული ფრანგული ფრაზა „ყველა კაცი დაბადებით თავისუფალი და თანასწორია“, საყოველთაო დეკლარაციაში აისახა შემდეგნაირად, - „ყველა ადამიანი იბადება თავისუფალი და თანასწორი“.თითქოსდა ერთი შეხედვით მარტივი, მაგრამ ქალთა უფლებებისა და უმცირესობათა უფლებების თვალსაზრისით რევოლუციური ფრაზა. ჰანსა მეჰტამ არ გაიზიარა ელეონორა რუზველტის მტკიცება, რომლის მიხედვითაც და იმ დროისთვის საყოველთაოდ მიღებული შეხედულების შესაბამისად, ცნება „კაცი“ თავის თავში ქალის ცნებასაც მოიაზრებდა. ის ირწმუნებოდა, რომ ქვეყნებს შეეძლო  აღნიშნული ფრაზა  ქალთა უფლებების გაფართოების ნაცვლად, მათი შეზღუდვისთვის გამოეყენებინა.

ორი გამანადგურებელი მსოფლიო ომის, 1930-იანი წლების „დიდი დეპრესიისა“ და ჰოლოკოსტის შემდეგ შობილი საყოველთაო დეკლარაცია მომართულია, აღკვეთოს მსგავსი კატასტროფები, მათი გამომწვევი ტირანიები და ძალადობა. ის  გვისახავს გზებს ერთმანეთისათვის ზიანის მიყენების თავიდან ასაცილებლად  და მიზნად ისახავს „შიშისა და გაჭირვებისაგან გათავისუფლებას“; ის შეზღუდვებს უწესებს ძლევამოსილებს და აღვივებს იმედს უძლურთა შორის.

მიღებიდან შვიდი ათწლეულის განმავლობაში 90-მდე სახელმწიფოს ეროვნულ კონსტიტუციაში, არაერთ ეროვნულ, რეგიონალურსა თუ საერთაშორისო აქტსა და დაწესებულებაში ინტეგრირების მეშვეობით საყოველთაო დეკლარაციამ საფუძველი ჩაუყარა მილიონობით ადამიანის ცხოვრებაში სასარგებლო ცვლილებებს.

თუმცა, მიღებიდან 70 წლის შემდეგაც, სამუშაო, რომელიც საყოველთაო დეკლარაციამ  განგვისაზღვრა, არ ამოწურულა და არც არასდროს ამოიწურება.

თავის ზედმიწევნით ნათელ 30-ვე მუხლში, საყოველთაო დეკლარაცია  მიგვითითებს თუ რა ზომები უნდა მივიღოთ როგორც უკიდურესი სიღარიბის დასამარცხებლად, ისე თითოეული ადამიანისთვის საკვების, თავშესაფრის, ჯანდაცვის, განათლების, სამუშაო ადგილებისა და შესაძლებლობების უზრუნველსაყოფად.

იგი ნათელს ფენს გზას ომებისა და ჰოლოკოსტისების, წამების, შიმშილისა თუ უსამართლობისაგან თავისუფალი მსოფლიოსაკენ, რომელშიც სიღარიბე მინიმუმამდეა დაყვანილი და არავინაა იმდენად მდიდარი თუ ძლევამოსილი, რომ სამართალი უგულებელყოს.

მსოფლიო, რომელშიც  თითოეულ ადამიანს თანაბარი ღირებულება აქვს, არა მხოლოდ  დაბადებისას, არამედ მთელი სიცოცხლის განმავლობაში.

დეკლარაციის ავტორებს  სურდათ, თავიდან აეცილებინათ შესაძლო ომი მათი გამომწვევი მიზეზების აღმოფხვრისა და  იმ უფლებების განსაზღვრების მეშვეობით, რომელთა ფლობის მოლოდინიცა და მოთხოვნაც პლანეტის ყველა ადამიანს შეუძლია, მხოლოდ იმის გამო, რომ ისინი არსებობს  და პირდაპირ ეთქვათ, რა არ შეიძლება, გაუკეთონ ადამიანებს.  

ღარიბები, მშიერნი, იძულებით გადაადგილებული და გარიყული პირები -  ავტორებს სურდათ, შეექმნათ მათი მხარდამჭერი და დამცველი სისტემა.

საკვებზე ხელმისაწვდომობისა და განვითარების უფლება უმნიშვნელოვანესია, თუმცა ამ უფლების განხორციელება უნდა მოხდეს რასის, გენდერის ან რაიმე სხვა ნიშნით დისკრიმინაციის გარეშე. ვერ ეტყვით თქვენს ხალხს - მე გამოგკვებავთ, მაგრამ შეგიზღუდავთ გამოხატვის უფლებას ან არ დაგრთავთ ნებას, იყოთ თქვენი რელიგიისა თუ კულტურის მიმდევარი.

უძრავ ქონებასა თუ საცხოვრებელზე ხელმისაწვდომობის უფლება სავსებით ძირითადია , თუმცა ზოგ ქვეყანაში ეკონომიკის კუთხით გატარებული მკაცრი ღონისძიებები შთანთქავს ამ საყოველთაო უფლებათა ყველაზე დაუცველ ჯგუფებზე გავრცელებას.

კლიმატის ცვლილებები ძირს უთხრის სიცოცხლის, საკვების, თავშესაფრისა და ჯანდაცვის უფლებას. ყველა მათგანი ურთიერთდაკავშირებულია - საყოველთაო დეკლარაცია და ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო კონვენციები კი გზამკვლევია აღნიშნულ უფლებათა განსახორციელებლად.

დარწმუნებული ვარ, რომ  დეკლარაციით განსაზღვრული ადამიანის უფლებათა იდეალი, კაცობრიობის  ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და ამასთანავე ყველაზე წარმატებული წინსვლაა. 

მაგრამ დღესდღეობით პროგრესს საფრთხე ემუქრება.

ჩვენ „დავიბადეთ  თავისუფალი და თანასწორი“, მაგრამ მილიონობით ადამიანი ამ პლანეტაზე ვერ ახერხებს მიაღწიოს თავისუფლებას და თანასწორობას. ყოველდღიურად მათი უფლებები ირღვევა და ღირსება ითელება.

ბევრ ქვეყანაში, ფუნდამენტური აღიარება იმისა, რომ ყველა ადამიანი თანასწორია და თანდაყოლილი უფლებები აქვს, წნეხის ქვეშაა.  საფუძველი ერყევა სახელმწიფოების მიერ გულმოდგინედ შექმნილ იმ ინსტიტუტებს, რომელთა მიზანი საერთო პრობლემების საერთო გადაწყვეტის მიღწევაა.

ყოვლისმომცველი საერთაშორისო, რეგიონული და ეროვნული კანონმდებლობებისა და შეთანხმებების კრებული კი, რომელმაც საყოველთაო დეკლარაციას რეალური ძალა შესძინა, ასევე დარტყმის ქვეშაა ვიწრო, ნაციონალისტურ ინტერესებზე   ორიენტირებული მთავრობების თუ პოლიტიკოსების მხრიდან.

თითოეულმა ჩვენგანმა გაცილებით ენერგიულად უნდა ვიბრძოლოთ ადამიანის უფლებებისთვის, რომლებიც დეკლარაციამ გვაჩვენა, რომ გაგვაჩნია.უნდა ვიბრძოლოთ არამხოლოდ საკუთარი, არამედ ყველა ადამიანის უფლებებისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ბრძოლა მუდმივად შეიცავს რისკს, რომ სხვისი უფლების დაცვა შეეწირება საკუთარ თვალსაწიერს, ან ლიდერების გულმავიწყობას, უგულებელყოფასა თუ უკიდურეს გულგრილობას. 

დავასრულებ იმით, რითაც იწყება საყოველთაო დეკლარაცია, მძლავრი დაპირებითა და ამავე დროს გაფრთხილებით, პრეამბულის პირველივე სტრიქონებში:

„...ადამიანთა ოჯახის ყველა წევრისთვის თანდაყოლილი ღირსებისა და თანასწორი და განუყოფელი უფლებების აღიარება მსოფლიოში წარმოადგენს თავისუფლების, სამართლიანობისა და საყოველთაო მშვიდობის საფუძველს.

„...ადამიანის უფლებათა უგულებელყოფამ და აბუჩად აგდებამ გამოიწვია ბარბაროსული აქტები, რაც აღაშფოთებს კაცობრიობის სინდისს და რომ ისეთი მსოფლიოს შექმნა, რომელშიც ადამიანებს ექნებათ სიტყვისა და რწმენის თავისუფლება და რომელშიც ისინი იცხოვრებენ შიშისა და გაჭირვების გარეშე, გამოცხადებულია, როგორც ადამიანთა მაღალი მისწრაფება.

„...აუცილებელია, რომ ადამიანის უფლებათა დაცვა გარანტირებულ იქნეს კანონის უზენაესობის პრინციპით, იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ადამიანი იძულებული არ გახდეს მიმართოს აჯანყებას, როგორც უკანასკნელ საშუალებას ტირანიისა და ჩაგვრის წინააღმდეგ.“

და კარგი იქნება, თუ მეტ ყურადღებას მივაქცევთ იმავე პრეამბულის ბოლო სიტყვებსაც:

„...ყველა ადამიანს და საზოგადოების ყოველ ნაწილს, მუდამ ექნება რა მხედველობაში წინამდებარე დეკლარაცია, მიისწრაფვოდეს სწავლა-განათლების მეშვეობით ხელი შეუწყოს ამ უფლებათა

და თავისუფლებათა პატივისცემას და მათი საყოველთაო და ეფექტიანი აღიარება-განხორციელების უზრუნველყოფას ეროვნული თუ საერთაშორისო პროგრესული ღონისძიებებით როგორც ორგანიზაციის

წევრ სახელმწიფოთა ხალხებში, ასევე ამ სახელმწიფოების იურისდიქციისადმი დაქვემდებარებულ ტერიტორიათა ხალხებში.“

1948 წლიდან დიდი გზა გავიარეთ. ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე გვქონდა ბევრი წინსვლა  საყოველთაო დეკლარაციით დადგენილ ნორმებთან მიმართებით.

მაგრამ ჯერ კიდევ დიდი გზა გვაქვს გასავლელი და როგორც ჩანს, ბევრ ლიდერს დაავიწყდა ეს მძლავრი და წინასწარმეტყველური სიტყვები. ეს უნდა გამოვასწოროთ, არა მხოლოდ დღეს, არამხოლოდ 70-ე წლისთავზე შემდეგ ორშაბათს, არამედ ყოველდღიურად და ყოველწლიურად.

მსოფლიოს მასშტაბით ადამიანის უფლებათა დამცველები თავიანთი საქმიანობით, თავდადებითა და თავგანწირვით წინა ხაზის მებრძოლები არიან საყოველთაო დეკლარაციის დაცვის საქმეში,. მნიშვნელობა არ აქვს, სად ან რა პირობებში ვცხოვრობთ, უმეტეს ჩვენგანს შეგვწევს ძალა, მოვახდინოთ ცვლილებები - ჩვენი ან სხვათა ოჯახების, თემების, ქვეყნების და მსოფლიოს უკეთესობისკენ ან უარესობისკენ შესაცვლელად. თითოეულმა ჩვენგანმა უნდა შეიტანოს საკუთარი წვლილი საყოველთაო დეკლარაციით გამოხატული ლამაზი ოცნების სინამდვილედ ქცევაში.

ეს არის წინაპრების საჩუქარი ჩვენთვის, რათა დახმარება გაგვიწიონ, რომ არასდროს გადავიტანოთ ის, რაც მათ უკვე გამოიარეს.

 

ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია (UDHR)  გაეროს გენერალურმა ასამბელამ მიიღო პარიზში, მეორე მსოფლიო ომიდან სამი წლის შემდეგ. ის შეიქმნა იმ სამუშაო კომიტეტის 18 თვიანი მუშაობის შედეგად, რომლის შემადგენლობაშიც  შედიოდნენ წევრები და მრჩეველები მსოფლიოს ყველა კუთხიდან და როგორც მისი ერთ-ერთი მთავარი შემოქმედი, რენე კასინი იტყოდა: „ასეულობით ცხარე და ხშირად ემოციური დისკუსიის დასასრულს 30 მუხლად ჩამოყალიბდა და მიღებულ იქნა 1948 წლის 10 დეკემბერს.“

იხილეთ 30 მოკლე სტატია საყოველთაო დეკლარაციის 30 მუხლთაგან თითოეულზე:

https://www.ohchr.org/EN/NewsEvents/Pages/DisplayNews.aspx?NewsID=23871&LangID=E

მეტი ინფორმაცია 70-ე წლისთავთან დაკავშირებულ ღონისძიებებსა და კამპანიებზე:

http://www.standup4humanrights.org/

ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის შესახებ მეტი ინფორმაციისთვის ეწვიეთ:

http://www.un.org/en/universal-declaration-human-rights/

გაეროს უმაღლესი კომისრის ვიდეო მიმართვა შეგიძლიათ ჩამოტვირთოთ  ლინკიდან:

https://owncloud.unog.ch/index.php/s/XDwRPH0sWMnaKCh/download

წაკითხულია 184 ჯერ

Related items

  • ბუქარესტში შავი ზღვა-კასპიის ზღვის საერთაშორისო სატრანსპორტო სატრანსპორტო მარშრუტის შესახებ დეკლარაცია გაფორმდა

    დღეს ქ. ბუქარესტში, გაიმართა საქართველოს, რუმინეთის, აზერბაიჯანის და თურქმენეთის საგარეო საქმეთა მინისტრების ერთობლივი შეხვედრა, რომლის ფარგლებშიც ხელი მოეწერა ბუქარესტის დეკლარაციას კასპიის ზღვა - შავი ზღვის სატრანსპორტო დერეფნის განვითარების თაობაზე.
    ოთხი ქვეყნის საგარეო უწყების ხელმძღვანელებმა დააფიქსირეს მათი სახელმწიფოების პოლიტიკური ნება რეგიონში ახალი სატრანსპორტო დერეფნების განვითარების თაობაზე.
    დეკლარაციის ხელმოწერისას მინისტრებმა ხაზი გაუსვეს აღნიშნული მარშრუტის მნიშვნელობას დასავლეთისა და აღმოსავლეთის დამაკავშირებელ სატრანზიტო სქემაში და აღნიშნეს, რომ ცენტრალური აზიის ევროპასთან დაკავშირება ორი ზღვის მეშვეობით ყველაზე მოკლე და რენტაბელური მარშრუტია აქამდე არსებულ სატრანსპორტო ქსელებში.
    ასევე აღინიშნა ახალ სამარშრუტო ხაზში ერთ-ერთი მონაწილის სახით რუმინეთის - ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს ჩართულობა, რაც ხელს შეუწყობს ევროკავშირის შემდგომ აქტიურ მონაწილეობას სატრანსპორტო მარშრუტში. აღსანიშნავია, რომ რუმინეთი ამჟამად გახლავთ ევროკავშირის საბჭოს თავმჯდომარე ქვეყანა, როგორც რუმინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა თეოდორ მელეშკანუმ აღნიშნა მოცემული სატრანსპორტო მარშრუტი მნიშვნელოვან ადგილს დაიკავებს ევროკავშირი - ცენტრალური აზიის თანამშრომლობის სტრატეგიაში, რომელიც მიმდინარე წლის ზაფხულში დამტკიცდება.
    მარშრუტის განვითარების მიზნით შეიქმნება ექსპერტთა სამუშაო ჯგუფი, რომელიც შეათანხმებს ტექნიკურ ასპექტებს, მოახდენს პროცედურების ოპტიმიზაციას, ხელს შეუწყობს ტარიფების ჰარმონიზაციას და საბაჟო პროცედურების გამარტივებას.
    ამ მხრივ განსაკუთრებით აღინიშნა ოთხივე ქვეყნის სატრანსპორტო, განსაკუთრებით კი საზღვაო ინფრასტრუქტურის განვითარება. ამ მხრივ აღინიშნა ფოთის პორტის მოდერნიზაცია და ანაკლიის ღრმაწყლოვანი პორტის განვითარება.
    ქართული მხარის მიერ ხაზი გაესვა, რომ საქართველოს, როგორც რეგიონის ლოგისტიკური ცენტრის გაძლიერება, მთავრობის ერთ-ერთი პრიორიტეტული მიმართულებაა. ამ მიზნით, ხორციელდება სხვადასხვა მნიშვნელოვანი პროექტი, მათ შორის: ბაქო-თბილისი-ყარსის სარკინიგზო მაგისტრალი, აღმოსავლეთ-დასავლეთ ჩქაროსნული ავტომაგისტრალი, ლაპის ლაზულის სატრანსპორტო დერეფანი, ანაკლიის ღრმა წყლოვანი პორტის მშენებლობა და განვითარება, სპარსეთის ყურე - შავი ზღვის სატრანსპორტო დერეფანი, ტრანს-კასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო მარშრუტი და სხვა.
    შავი ზღვა - კასპიის ზღვის საერთაშორისო სატრანსპორტო მარშრუტის ინიცირება გასულ წელს მოხდა. 2018 წლის 24-25 ოქტომბერს, ქ. აშხაბადში გაიმართა კასპიის ზღვა - შავი ზღვის სატრანსპორტო დერეფნის თაობაზე ექსპერტთა შეხვედრა, რომელშიც მონაწილეობდნენ ხსენებული ქვეყნების წარმომადგენლები.
    ახლად დაფუძნებულ ოთხმხრივი შეხვედრების ფორმატში რუმინეთის, საქარატველოს, აზერბაიჯანისა და თურქმენეთის საგარეო საქმეტა მინისტრების შეხვედრა ყოველწლიურ ხასიათს მიიღებს და მომდევნო მინისტერიალი თურქმენეთის გაიმართება.

  • თავდაცვის მინისტრმა ნატო-საქართველოს ერთობლივი დეკლარაცია შეაფასა

    „ათი წლის შემდეგ, როდესაც პირველად შედგა ნატო-საქართველოს კომისიის სხდომა, ჩვენ ვრჩებით ერთგული იმ ისტორიული გადაწყვეტილებისა, რასაც ჰქვია საქართველოს ნატოში გაწევრიანება და ამას ვაკეთებთ იმ პრინციპული რეფორმებითა და დემოკრატიული განვითარებით, რასაც ქვეყანა ბოლო წლების განმავლობაში აღწევს“ - ამის შესახებ საქართველოს  თავდაცვის მინისტრმა ლევან იზორიამ ნატო-საქართველოს კომისიის ერთობლივი დეკლარაციისა და ბრიუსელის ნატოს სამიტის ფარგლებში სახელმწიფო მეთაურების დონეზე გამართული შეხვედრის შეფასებისას განაცხადა. 

    საქართველოს თავდაცვის მინისტრის განცხადებით, ნატო-საქართველოს დეკლარაციაში მკაფიოდ არის ხაზგასმული, რომ ბუქარესტის სამიტზე მიღებული გადაწყვეტილება ძალაში რჩება: „ეს გადაწყვეტილება ხაზგასმით აღინიშნა იმ შეხვედრის ფორმატშიც, სადაც საქართველო უკრაინასთან ერთად ნატოს წევრ ქვეყნებს ხვდებოდა და  რეგიონში უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საკითხებს განიხილავდა. სამიტის მთავარი თემა, რომელიც ფინანსების, პასუხისმგებლობისა და ტვირთის  სამართლიან და თანაბარ განაწილებას უკავშირდება, კერძოდ კი იმას, რომ ნატოს წევრმა ქვეყნებმა თავდაცვის ბიუჯეტში მშპ-ის 2%, ხოლო ამ ბიუჯეტიდან 20% შეიარაღებას მიმართონ, არის სწორედ საქართველოს რეფორმებით მიღწეული და ეს არის ცალსახად დაფიქსირებული, როგორც მნიშვნელოვანი პროგრესი“.

    როგორც ლევან იზორიამ აღნიშნა, განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო შავი ზღვის რეგიონში საქართველოს აქტიურობას. „ამ თვალსაზრისით ხაზი გაესვა იმ ურთიერთობას, რომელიც ნატო-საქართველოს წვრთნებისა და შეფასების ერთობლივ ცენტრს გაერთიანებულ ძალთა სწავლების ცენტრთან ბიდგოშთან აქვს. ასევე, მისასალმებელია კოორდინაციის ის მაღალი ხარისხი, რომელიც ბოლო წლებში ჩამოყალიბდა და გვაძლევს საფუძველს, რომ 2019 წლის მარტში უფრო დიდი მასშტაბის ნატო-საქართველოს წვრთნები ჩავატაროთ“, - განაცხადა თავდაცვის უწყების ხელმძღვანელმა.

  • გაერო თურქეთს საგანგებო მდგომარეობის დასრულებისკენ მოუწოდებს

    გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია (გაერო) ახალ ანგარიშში თურქეთს საგანგებო მდგომარეობის დასრულებისკენ მოუწოდებს.

    გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის მიერ გამოქვეყნებულ მოხსენებაში ნათქვამია, რომ თურქეთის ტერიტორიაზე აუცილებელია საგანგებო მდგომარეობის გაუქმება, რომელიც 2016 წელს სამხედრო გადატრიალების მცდელობის შემდეგ დაწესდა, რადგან ქვეყანაში ადამიანების უფლებები სერიოზულად ირღვევა.

    მოხსენების თანახმად, ძალაუფლების წარუმატებელი ჩამორთმევის შემდეგ, თურქეთის პრეზიდენტმა რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა გამოაქვეყნა 20-ზე მეტი განკარგულება, რამაც დაკავებულების წამება და სასამართლო სისტემაში ჩარევა გამოიწვია. აღნიშნავენ, რომ საგანგებო მდგომარეობა, ნებისმიერი კრიტიკის ჩასახშობად გამოიყენება.

    ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის 28 გვერდიან დოკუმენტში ასევე თურქეთში პოლიციის, ჟანდარმერიის, სამხედრო პოლიციის და უშიშროების ძალების მხრიდან პატიმრების მიმართ არაადამიანურ მოპყრობაზეა საუბარი. კერძოდ, წამება, სექსუალური ძალადობა, არასათანადო მოპყრობა, ელექტრო შოკი და თვითნებური პატიმრობა, აგრეთვე აზრის გამოხატვის თავისუფლების და მუშაობის უფლების შეზღუდვა.

    გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარის ზაიდ რად ალ-ჰუსეინის თქმით, დაკავებული ან თანამდებობიდან გათავისუფლებული პირების რაოდენობა "შემაძრწუნებელია".

    გაეროს წარმომადგენლის განცხადებით, თურქეთში ბოლო 1.5 წლის განმავლობაში დაახლოებით 160 ათასი ადამიანი დააკავეს, 152 ათასი საჯარო მოხელე სამსახურიდან გაათავისუფლეს და ეს ყველაფერი ″სრულიად თვითნებურად″ გაკეთდა.

    ″მასწავლებლები, მოსამართლეები სამსახურიდან გაათავისუფლეს ან მათ წინააღმდეგ სარჩელი შეიტანეს; ჟურნალისტები დააკავეს, მედია საშუალებები დაიხურა ან ინტერნეტ საიტებზე ხელმისაწვდომობა შეიზღუდა... ნათლად ჩანს, რომ თურქეთში საგანგებო მდგომარეობის არაერთხელ გაგრძელება ძალიან ბევრი ადამიანის ადამიანური უფლებების სერიოზულად და თვითნებურად დასარღვევად იქნა გამოყენებული″, - განაცხადა მან.

    ანგარიშში ასევე აღნიშნულია, რომ თურქეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთში უსაფრთხოების ძალები ″მძიმედ და სერიოზულად″ ადამიანის უფლებების დარღვევას განაგრძობენ. მათ შორის სავარაუდოდ ესენია მკვლელობა, წამება, გადამეტებული ძალის გამოყენება, სახლების დანგრევა და ქურთული კულტურის განადგურება. გაეროს ადამიანის უფლებათა ოფისმა ასევე რეგიონში სიტუაციის შესაფასებლად რეგიონში შესვლის ნებართვაც მოითხოვა.

    წყარო: https://www.reuters.com/article/us-turkey-security-rights/u-n-calls-for-turkey-to-end-state-of-emergency-halt-violations-idUSKBN1GW107

  • აღმოსავლეთ პარტნიორობის თანამშროლობის ახალი სტრუქტურა

    2018 წლის 12 მარტს ბრიუსელში საფუძველი ჩაეყარა აღმოსავლეთ პარტნიორობის ინიციატივის ახალ ინსტიტუციურ სტრუქტურას აზერბაიჯანის, ბელარუსის, მოლდოვის რესპუბლიკის, საქართველოს, სომხეთის, უკრაინის და ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოების უმაღლესი რანგის ოფიციალური პირების თანდასწრებით. ახალი სტრუქტურა ოფიციალურად იქნა მიღებული ერთობლივი დეკლარაციით აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამიტზე გასული წლის ნოემბერში.

    რა შეიცვალა?

    1. მეტი ორიენტაცია შედეგზე

    აღმოსავლეთ პარტნიორობის ქვეყნებს და ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებს შორის ინსტიტუციური თანამშრომლობის ახალი სტრუქტურა უფრო კომპაქტურია და უპირველეს ყოვლისა ორიენტირებულია იმ რეფორმების ეფექტიან განხორციელებაზე, რომლებიც მოქალაქეებისთვის რეალური ცვლილებების მომტანია.

    ახალი მიდგომა მეტ მნიშვნელობას ანიჭებს პარტნიორი ქვეყნების სათანადო დონეზე მონაწილეობას, მათ უნარს და სურვილს წარმატებით განაგრძონ საქმიანობა იმ 20 შედეგის მისაღწევად, რომელებიც შეთანხმების მიხედვით 2020 წლამდე უნდა განხორციელდეს. დაგეგმილი შედეგების მიღწევა უმეტესწილად დამოკიდებულია რეფორმის პროცესების წარმატებაზე ამ ქვეყნებში. 

    2. უფრო სისტემატური

    განახლებული სტრუქტურის ძირითადი ელემენტები, პლატფორმები და პანელები, ახლა აღმოსავლეთ პარტნიორობის ოთხ პრიორიტეტს შეესაბამება: უფრო ძლიერი მმართველობა, უფრო ძლიერი ეკონომიკა, უფრო ძლიერი კავშირები და უფრო ძლიერი საზოგადოება. პლატფორმების და პანელების მუშაობას ხელმძღვანელობენ მინისტრები მაღალი რანგის ოფიციალური პირების საშუალებით. 

    სტრუქტურის ცენტრალურ ნაწილს კვლავ წარმოადგენს გაცვლები ყველა დონეზე, მათ შორის საპარლამენტო გაცვლები „ევრონესტის“ საშუალებით, ადგილობრივი და რეგიონული ხელისუფლების გაცვლები აღმოსავლეთ პარტნიორობის რეგიონული და ადგილობრივი ხელისუფლებების კონფერენციის (CORLEAP) საშუალებით და სამოქალაქო საზოგადოების გაცვლები სამოქალაქო საზოგადოების ფორუმის საშუალებით. პლატფორმები უფრო მეტ პოლიტიკურ რეკომენდაციებს მისცემენ პანელებს და ამავე დროს აწარმოებენ ანგარიშგებას მაღალი რანგის ოფიციალური პირების წინაშე ზოგადად პანელების საქმიანობის შესახებ კონკრეტული პრიორიტეტის ფარგლებში. პანელები შეასრულებენ ფორუმის ფუნქციას კონკრეტული საკითხების უფრო ღრმად განხილვის მიზნით.

    3. უფრო თვალსაჩინო

    ახალი სტრუქტურა ასახულია აღმოსავლეთ პარტნიორობის ახალ ვიზუალურ კორპორატიულ სტილში, რომელიც შემუშავდა აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამიტის საკომუნიკაციო კამპანიისთვის. ბრენდის კონცეფცია ემყარება თანამშრომლობის იმავე ოთხ პრიორიტეტს და თემატურ სფეროს ხდის ვიზუალურად ცნობადს.

    თანმიმდევრული საკომუნიკაციო პრაქტიკის უზრუნველსაყოფად აღმოსავლეთ პარტნიორობის ახალი ვიზუალური ხაზი ხელმისაწვდომია ყველა მხარისა და პარტნიორისთვის. მასალების უფასოდ გამოყენება შეუძლია ყველას, თუკი იხელმძღვანელებენ შესაბამისი ინსტრუქციებით. ოფიციალური ინსტრუქციების და ყველაზე პოპულარული პროდუქტების ფაილების ჩამოტვირთვა შესაძლებელია აქ: https://goo.gl/UcuscN.

  • სეულში მუშაობა დაასრულა „ჟურნალისტთა მსოფლიო კონფერენციამ“

    კორეის დედაქალაქ სეულში 11 მარტს საზეიმოდ დაიხურა „ჟურნალისტთა მსოფლიო კონფერენცია 2018“. კონფერენციის მასპინძელი იყო კორეის ჟურნალისტთა ასოციაცია. მასში მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა საინფორმაციო საშუალების 65-მა ჟურნალისტმა და გამომცემელმა, მსოფლიოს 46 ქვეყნიდან. მათ შორის იყვნენ საქართველოს წარმომადგენლებიც.

    საერთაშორისო კონფერენცია, რომლის მთავარი თემა იყო პრესის განსაკუთრებული როლი კორეის ნახევარკუნძულის ბირთვული განიარაღების საკითხში და მშვიდობის შენარჩუნება მთელს მსოფლიოში, ერთობლივი სამშვიდობო კომუნიკეს მიღებით დასრულდა. 

    კორეის ჟურნალისტთა ასოციაციის პრეზიდენტმა ჩჟუნ კიუ სონმა წაიკითხა დეკლარაცია, რომელშიც ნათქვამია, რომ სამხრეთ კორეის ხელისუფლების მცდელობის - შეინარჩუნონ მშვიდობა კორეის ნახევარკუნძულზე, ნათელი მაგალითია პიონჩანგის ზამთრის XXIII ოლიმპიური თამაშებზე ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეის ხოკეის ერთობლივი გუნდის გამოსვლა. ამავე დროს, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეას შორის მაღალი დონის მოლაპარაკებების წარმოება აღნიშნულ სამშვიდობო პროცესს შეუქცევად ხასიათს სძენს. 

    დეკლარაციაში ასევე აღნიშნულია, რომ კონფერენციაში მონაწილე ჟურნალისტები სრულად იზიარებენ დეკლარაციას და ერთიანი ძალისხმევით შეეცდებიან ხელი შეუწყონ კორეის ნახევარკუნძულზე მშვიდობის განმტკიცებას. „ჩვენ ვიზიარებთ ამ დეკლარაციას და მხარს ვუჭერთ ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეას შორის მაღალი დონის მოლაპარაკებების მიმდინარეობას. ასევე მოვუწოდებთ მსოფლიოს ქვეყნებს, მათ შორის ამერიკის შეერთებულ შტატებს, ჩინეთს, იაპონიას და რუსეთს შეუერთდნენ დიპლომატიურ ძალისხმევას, რომელიც მიმართულია კორეის ნახევარკუნძულზე უსაფრთხიებისა და მშვიდობის განმტკიცებისკენ“, - ნათქვამია დეკლარაციაში. 

    კონფერენციამ სტარტი აიღო 4 მარტს. ერთი კვირის განმავლობაში მონაწილეებმა მოინახულეს ქალაქები ბუსანი, ანდონგი, სეჟონგი, და კუნძული ჯეჯუ. კონფერენციის მონაწილე ჟურნალისტებმა დაათვალიერს  სეულის მეტროპოლიტენის ცენტრი, ესტუმრენ Daegu-ს შემოქმედებით ეკონომიკისა და ინოვაციების ცენტრს, Samsung-ის ინოვაციის მუზეუმს. ისინი ასევე იმყოფებოდნენ გაეროს მემორიალურ სასაფლაოზე ბუსანში, სადაც მათ პატივი მიაგეეს ომში დაღუპულების ხსოვნას. 

    „ჟურნალისტთა მსოფლიო კონფერენცია 2018“-ის მხარდამჭერი იყო კორეის საგარეო საქმეთა სამინისტრო, კორეის კულტურის, სპორტის და ტურიზმის სამინისტროსტან ერთად.

    „ჟურნალისტთა მსოფლიო კონფერენციას“ კორეაში ტრადიციული ხასიათი აქვს და იგი ყოველწლიურად იმართება.

    ავთანდილ ოთინაშვილი

    სეული, კორეა

პოპულარული

« აპრილი 2019 »
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

ჩვენ შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო
“ნიუსდეი”
შეიქმნა მედია-ჰოლდინგ
“სტარვიზია”-ს
ბაზაზე.
ქართულ ინტერნეტ სივრცეში... ვრცლად

კონტაქტი

შპს "ნიუს დეი საქართველო"

მის: ლეჩხუმის ქ. 43

ტელ: (+995 32) 257 91 11

ფოსტა: avtandil@yahoo.com

 

 

სოციალური