თბილისში მამაკაცს მატარებელი დაეჯახა

გამოქვეყნებულია სამართალი
სამშაბათი, 24 იანვარი 2017 11:21

უბედური შემთხვევა თბილისში. რამდენიმე საათის წინ  რკინიგზაზე დიდუბე-ავჭალის გადასასვლელთან  შუახნის მამაკაცი დაიღუპა. მამაკაცს ბათუმისკენ მიმავალი, ორსართულიანი მატარებელი დაეჯახა.

მომხდარზე გამოძიება სისხლის სამართლის საქმე 275-ე მუხლის მესამე ნაწილით არის აღძრული, რაც სარკინიგზო ტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოების ან ექსპლუატაციის წესის დარღვევას გულისხმობს, რამაც ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა გამოიწვია. დანაშული 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

წაკითხულია 675 ჯერ

Related items

  • თურქმენეთის დიპლომატიურმა მისიამ თბილისში მინიფეხბურთის ტურნირი ჩაატარა

    5 აპრილს, თურქმენეთის საელჩომ საქართველოში ჩაატარა მინიფეხბურთის ტურნირი, რომელიც მიეძღვნა ჯანმრთელობის მსოფლიო დღეს. შეჯიბრი თბილისში გაიმართა და მასში მონაწილეობდნენ საქართველოში აკრედიტებული დიპლომატიური კორპუსის წარმომადგენლები, ასევე ქართველი სპორტსმენები.

    ტურნირის გახსნის დღესასწაულზე აღინიშნა, რომ 2021 წელი, რომელიც გაეროს გენერალური ასამბლეის შესაბამისი რეზოლუციის თანახმად, მშვიდობისა და ნდობის საერთაშორისო წლად არის გამოცხადებული და ფართოდ აღინიშნება თურქმენეთშიც. აღნიშნული ღონისძიება თურქმენეთში ტარდება დევიზით „თურქმენეთი - მშვიდობისა და ნდობის სამშობლო”.

    აქვე ხაზი გაესვა იმასაც, რომ თურქმენეთში ამჟამად მიმდინარეობს ყოვლისმომცველი სამუშაოები ჯანსაღი ცხოვრების წესის პოპულარიზაციის, ელიტური სპორტის განვითარებისა და ამ სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის განმტკიცების მიზნით.

    ტურნირის დასრულების შემდეგ, გამარჯვებულებს სამახსოვრო პრიზები და საჩუქრები გადაეცათ.

  • ჩინეთმა მაგნიტურ ბალიშებზე მოძრავი მატარებელი წარადგინა

    ჩინეთში წარადგინეს თანამედროვე სატრანსპორტო საშუალების პროტოტიპი, რომელიც გადაადგილდება მაგნიტურ ბალიშებზე. მისი შემქმნელების განცხადებით, ინოვაციურ მატარებელს შეუძლია გახდეს უფრო იაფი და ამავდროულად უფრო სწრაფი ახალი თაობის გადაადგილების საშუალება, რომელიც გადაადგილების სიჩქარით შეიძლება თვითმფრინავებსაც კი შევადაროთ. როგორც გაზეთი South China Morning Post წერს, ნოვატორული მატარებელი ცზიაოტუნის უნივერსიტეტის მკვლევარებმა ქალაქ ჩენდუში წარმოადგინეს.

    ულტრათანამედროვე პროტოტიპს შეუძლია 620 კმ/სთ სიჩქარით გადაადგილება, თუმცა მისი შემქმნელები მუშაობენ სიჩქარის 800 კმ/სთ-მდე გასაზრდელად.

    მატარებლის კონსტრუქტორებმა ადგილობრივ მედიას განუცხადეს, რომ სანამ ახალი ტექნოლოგია გახდება კომერციულად რენტაბელური, მას აქვს პრობლემები, რომელიც გადასაჭრელია. მათივე შეფასებით ამ პროცესს შესაძლოა, დასჭირდეს 6 წელი. პროექტის მთავარი ინჟინერის განცხადებით, 1 კმ მაგნიტური ხაზის მშენებლობას 250 მლნ იუანი (38,6 მლნ დოლარი) სჭირდება, მაშინ როცა მაღალსიჩქარიანი ლიანდაგის მშენებლობას 200 მლნ იუანი. ეს ღირებულება კი შესაძლოა, შემცირდეს, თუ მასიურად დაიწყება მაგნიტური ხაზების მშენებლობა. კიდევ ერთი პრობლემა, რომელზეც მუშაობენ პროექტის ავტორები, ეს ხმაურია, რომლის შემცირებას ინჟინრები აეროდინამიკის გაუმჯობესების შემთხვევაში მიაღწევენ.

    წყარო: https://www.bpn.ge/article/77831-620-km-saatshi-chinetma-magnitur-balishebze-mozravi-matarebeli-caradgina/

  • თურქეთიდან ჩინეთისკენ მიმავალი მეორე საექსპორტო მატარებელი ყარსიდან საქართველოსკენ გააცილეს

    სატვირთო საექსპორტო მეორე მატარებელი, რომელიც თურქეთიდან კერძოდ კი, თექირდაღის ჩერქეზქოიდან დაიძრა და  საქართველოს გავლით ჩინეთში უნდა ჩავიდეს, ყარსიდან საქართველოს მიმართულებით უკვე გააცილეს. მეორე საექსპორტო მატარებელიც პირველის მსგავსად 42 კონტეინერისგან შედგება. ამის შესახებ ინფორმაციას სააგენტო "TRT-ქართული" ავრცელებს.

    სატვირთო მატარებელი საქართველო-აზერბაიჯანი-კასპიის ზღვის და ყაზახეთის გავლით ჩინეთის ქალაქ სიანში ჩავა.

    ხსენებული მატარებელი ჩინეთში ჩასვლამდე გაივლის 2 კონტინენტს, 2 ზღვას, 5 ქვეყანას და 12 დღეში დანიშნულების ადგილას ჩააღწევს.

    მარშრუტის საერთო სიგრძეა 8693 კმ (2 კონტინენტი, 2 ზღვა და ხუთი ქვეყანა): თურქეთში 2,323 კმ, საქართველოში 220 კმ, აზერბაიჯანში 430 კმ, კასპიის ზღვიდან 420 კმ, ყაზახეთში 3200 კმ და 2100 კმ - ჩინეთში.

    ბაქო-თბილისი-ყარსის ახალი სარკინიგზო მარშრუტი, რომელიც საქართველოზეც გადის, წარმოადგენს ევროპასა და აზიას დამაკავშირებელი დერეფნის ლოგისტიკურ ნაწილს. რკინიგზის ხაზი საცდელ რეჟიმში მუშაობს 2017 წლიდან. პირველი ასეთი სატვირთო მატარებელი სტამბოლიდან 4 დეკემბერს გაემგზავრა, ხოლო საქართველოში 8 დეკემბერს შემოვიდა.

    შეგახსენებთ, რომ ეს არის უპრეცედენტო შემთხვევა, ვინაიდან მანამდე საქონელი ჩინეთიდან ევროპაში სატრანსპორტო დერეფნით იგზავნებოდა.

  • თბილისის ცენტრში განთავსდა ბანერი "თურქმენეთის მუდმივი ნეიტრალიტეტის 25 წლისთავი"

    თურქმენეთის მუდმივი ნეიტრალიტეტის 25 წლის იუბილეს საპატივსაცემად, თბილისის ცენტრში განთავსდა ბანერი "თურქმენეთის მუდმივი ნეიტრალიტეტის 25 წლისთავი. 2020 წელი - თურქმენეთი ნეიტრალიტეტის სამშობლოა".

    ამრიგად, საქართველომ ასე მიულოცა თურქმენეთის მოსახლეობას ეს მნიშვნელოვანი თარიღი. აღნიშნული ღონისძიება თურქმენი ხალხის ღრმა პატივისცემის გამოხატვის ნათელი მაგალითია და ქვეყნის მნიშვნელოვანი თარიღისადმი დიდი პატივისცემის დადასტურებაა. აქცია წლის ბოლომდე გაგრძელდება.

  • სომხეთის პრეტენზიები თბილისზე

    სომხურ ლიტერატურაში გავრცელებული „მტკიცებები“ იმის შესახებ, რომ თბილისი „ძველი სომხური ქალაქია“, რომლის სახელწოდება სომხური „ტხფრი“-დან წარმოდგება, ჯერ კიდევ 1961 წელს სსრკ-ს დროს ერევანში გამოიცემულ ბ. ს. ნალბანდიანის წიგნში - „თბილისი ძველი და შუა საუკუნეების ლიტარატურულ წყაროებშია“ მოცემული, რომელშიც საქართველოს დედაქალაქი წარმოდგენილია,  როგორც უძველესი სომხური ქალაქი, რაც შეიძლება განიმარტოს, როგორც უსაფუძვლო, არამეცნერულ „მტკიცებად“ და მეზობელი ქვეყნის ტერიტორის დაუფლებისაკენ მიმართულ მოწოდებებად, რომელსაც დიდი ხნის მანძილზე  რიგი სომეხი ავტორები და სომხური ნაციონალური დაჯგუფებები აჟღერებდნენ.       

         2017 წლის 7 დეკემბერს „საერთო გაზეთმა“ გამოაქვეყნა გიორგი გიორგაძის სტატია „სომხებს სურთ თბილისს გადაარქვან სახელი,“ რომელშიც ავტორმა საქართველოს ხელისუფალნი მკვეთრად გააკრიტიკა სომხეთის პრეტენზიებთან დაკავშირებით პასიურობის გამო. სტატიაში ნათქვამია: „არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ გასულ საუკუნეში სომხებმა დაიწყეს ომი საქართველოს წინააღმდეგ. მაშინ ვერაფერს გახდნენ, მაგრამ სომხები ოცნებობენ, რომ ერთ მშვენიერ დღეს გარე ძალების დახმარებით ისინი თბილისს დაიბრუნებენ და „საუკეთესო“ სომხურ სახელს -  ტიფლისს - შეარქმევენ.

    სომხეთის უსაფუძვლო პრეტენზიები თბილისზე საქართველოსა და სომხეთს შორის დაძაბულობას აღვივებს. 1897 წელს გაზეთმა „ივერიამ“ გამოაქვეყნა სტატია, სადაც განხილულია არაერთი საკითხი იმის შესახებ, თუ რის საფუძველზეა ტიფლისი სომხური ქალაქი - გეოგრაფიული მდებარეობის, რომელიმე კანონის თუ  სახელმწიფო ან საერთაშორისო სამართლის მიხედვით? სად სომხეთი და სად თბილისი? სადამდე აწვდენენ ხელებს და კიდევ საკითხავია ეკუთვნით თუ არა სომხებს თბილისში ნაყიდი სახლები? თბილისი საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარეობს და მათი პრეტენზია მხოლოდ უსაფუძვლოა. თბილისის არმენიზაციის მცდელობა ქართული ინტელიგენციის მაშინდელმა ისეთმა თვალსაჩინო წარმომადგენლებმა ამხილეს როგორებიც  აკაკი წერეთელი და ილია ჭავჭავაძე იყვნენ.

            1918 წლის 9 დეკემბერს დაშნაკი სომხები ბრიტანეთის სამხედრო მხარადაჭერით  საქართველოში შემოიჭრნენ. გენერალ მაზნიაშვილისა და გიორგი ჯუღელის მხედართმთავრობით ქართველებმა სომხები დაამარცხეს. გასაბჭოების შემდეგ 1936 წელს ტიფლისს  თბილისი დაერქვა, რაც დეარმენიზაციის მიზნით სერიოზული ნაბიჯი იყო.  დღეს უკვე დასაბუთებულია, რომ სომხები საქართველოში მე-19 საუკუნეში ჩამოსახლდნენ მეზობელ ქვეყნებთან რუსეთის ექსპანსიის გააქტიურების შედეგად, რუსეთის ჯარების მეთურის პასკევიჩის ხელშეწყობით და თბილისში ავლაბრის ტერიტორიაზე ჩასახლდნენ. სომეხი ისტორიკოსის ბაბახანიანის მოსაზრებით, სომხებმა ჩამოსახლება 1714 წლიდან დაიწყეს, რაც სიმართლეს არ შეესაბამება.

         2003 წელს სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიამ - სამველ კარაპეტიანის მონოგრაფია - „თბილისის მერები“ გამოსცა, რომელშიც  ნათქვამია, რომ წიგნი განკუთვნილია „სპეციალისტებისათვის“, რომლებიც დაკავებული არიან ტიფლისის ურბანული დაგეგმარებით და ასევე სომეხი ხალხის გამოჩენილი წარმომადგენლების საქმიანობის შესწავლით და ეძღვნება თბილისის მერებს. მათი ბიოგრაფიების განხილვის შემდეგ განიხილება მე-12 საუკუნიდან 1917 წლამდე თბილისის ლიდერების საქმიანობა და აღნიშნავენ, რომ 47 მერიდან 45  სომეხი ეროვნების იყო და მოუწოდებენ „ამჟამინდელ თაობას იამაყონ წარსულში ტიფლისში სომეხი ლიდერების მიერ შექმნილი მარადიული ღირებულებებით. არ დაივიწყონ ისინი ვინც შექმნა ეს ღირებულებები.“ ავტორი ასევე აღნიშნავს, რომ თბილისი აიღეს ოფლისა და შრომის ფასად. კარაპეტიანი წერს, რომ თბილისში სომხური მოსახლეობა შუასაუკუნეებიდან იყო და ისინი ძირითადად მაღალ თანამდებობებზე ინიშნებოდნენ. ამ წიგნში ასევე მოცემულია სომეხ დიდგვაროვანთა სია და აღნიშნულია, რომ ქალაქის მაცხოვრებელთა უმეტეს ნაწილს სომხები შეადგენენ. ავტორი 1932 წელს გამოქვეყნებული მოგზაურობის ჩანაწერების მოშველიებით, (თუმცა არ არის განმარტებული რომელი მოგზაურის) აღნიშნავს, რომ ამ პროვინციაში არის ლამაზი ქალაქი რომელსაც ეწოდება ტიფლისი, იგი გარშემორტყმულია მრავალი ციხე-სიმაგრითა და გალავანიანი სოფლებით. იქ ცხოვრობენ ქრისტიანი სომხები და განმარტავს, რომ ტიფლისი სომხური ქალაქია. თავის დროზე თბილისი ნამდვილი ბინძური აზიური ქალაქი იყო. გუბერნატორ ერმოლოვის ძალისხმევით თბილისმა ნაწილობრივ მიიღო ევრიოპული იერსახე. ასევე გუნერნატორ ვორონცოვის ძალისხმევით გაფართოვდა ქალაქის ადმინისტრაცია. 1847 წელს გუბერნატორმა ვორონცოვმა ააშენა ახალგაზრდობის სასახლე. მანვე გამოაცხადა თბილისი კავკასიის დედაქალაქად. 1867 წლის დოკუმენტების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ სომხებს არ ეკავათ თანამდებობები ქალაქის სტრუქტურებში. 1860-იან წლებში ცარისტული ჩინოვნიკების მიერ განხორციელებული ადმინისტრაციული რეფორმის შედეგად მოხდა ადგილობრივი სომხური კადრების შემცირება, თუმცა კარაპეტიანი მაინც ირწმუნება, რომ ქალაქის ადმინისტრაციის უმრავლესობას სომხები შეადგენდნენო.

    2017 წლის 29 მაისს „ხორავანკ“-ში გამოქვეყნდა საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორის მოადგილის ლევან თაქთაქიშვილის ინტერვიუ, რომელიც მთლიანად ქართული ჟურნალ „თბილისელებიდან“ იყო გადმობეჭდილი სათაურით - „როგორ ააშენა სომხებმა თბილისი“. რუსეთის მიერ საქართველოს დაპყრობის და ტფილისის გუბერნიის ჩამოყალიბების შემდეგ ქალაქში ქალაქის საბჭო შეიქმნა, რომელიც მერს ირჩევდა. თბილისის მერის შესახებ შეკითხვაზე თაქთაქიშვილი - თავად წარმოშობით სომეხი - ამბობს: არავინ ემსახურებოდა საკუთარ ქალაქს ისე ერთგულად, როგორც მერები, რომელთა უმეტესობა ეთნიკურად სომხები იყვნენ. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ვასილ ჩერქეზოვის - „ჩერქეზიშვილი“ სახელი“. ის ქალაქის ისეთი კარგი მეთაური იყო, რომ მისი სახელი ისტორიაში დარჩა. ტფილისში მისი სახელობის ქუჩაც კი არის. ამ შემთხვევაში გვარების დაბოლოებებმა შეცდომაში არ უნდა შეგვიყვანოს, რადგან იმ დროს საქართველოში მაცხოვრებლების უმეტესობის გვარები, განურჩევლად ეთნიკური წარმოშობისა, ოვ-ით (სლავური დაბოლოება) ბოლოვდებოდა. კითხვაზე - თუ რატომ იყვნენ თბილისის მერები ეთნიკურად სომხები, - თაქთაქიშვილი პასუხობს, რომ იმ დროს თბილისის მოსახლეობის უმეტესობას სომხები შეადგენდნენ. ვაჭრობა მათ ხელში იყო. ისინი ფლობდნენ ქალაქის მიწებს და ამ მიწაზე აშენებული ყველა სახლი სომხებს ეკუთვნოდა. მაშინ ჩინოვნიკები და მცირე მოვაჭრეები ქართველები იშვიათად იყვნენ. ვაჭრობის ძირითადი ნაწილი სომხების ხელში იყო კონცენტრირებული. ამ დროს ამომრჩეველთა რიგებს შეძლებული მოქალაქეები წარმოადგენდნენ, რომლებიც ქონების გადასახადს იხდიდნენ, ხოლო დეპუტატები - ტფილისის საკრებულოს წევრები იყვნენ. ქალაქის მმართველობაში უმრავლესობას სომხები წარმოადგენდნენ. თაქთაქიშვილი აკრიტიკებს თბილისელ სომხებს სომხურ ეროვნულ ინტერესებთან დაკავშირებით პასიურობის გამო, რომ არ ეხმარებოდნენ სომხურ გაზეთებს, სკოლებს, არ აგებდნენ სომხურ ტაძრებს და ადანაშაულებს კოსმოპოლიტიზმში. თაქთაქიშვილი  დიმიტრი ყიფიანს რომელიც 1876-79 წლებში თბილისის მერი იყო,  ქართულ ნაციონალიზმში ადანაშაულებს, კაცს რომელმაც შექმნა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება. თაქთაქიშვილის თქმით, სომეხმა მერებმა მატაშოვმა და ჰიტოევმა არაერთი შენობა ააშენეს, მათ შორის  დღევანდელი საკრებულოს შენობა. გასაბჭოების დროს მდიდარი სომხები საზღვარგარეთ გაიქცნენ. თაქთაქიშვილი თბილისის ეთნიკურად ქართველ მოსახლეობასა და ეთნიკურ სომხებს შორის უთანხმოებასაც ეხება. ქართველებმა იცოდნენ, რომ სომხებთან წინააღმდეგობის გაწევა შეეძლოთ მხოლოდ რუსებთან ერთად, რადგან ტიფლისში გაბატონებული სომხური ფენა რუსებსაც ისე ექცეოდა როგორც ქართველებს.

         ქალაქურ ცხოვრებაში ქართველთა წარმომადგენლობის სიმცირე მათ მიერ არჩეულ სოფლის მეურნეობის უპირატესობას ემყარებოდა. სომხების თავმოყრა  თბილისში დაკავშირებულია მათ სავაჭრო საქმიანობასთან. არადამაჯერებელია სომეხი ავტორების არაერთი ნათქვამი სომეხი მოსახლეობის უპირატესობის შესახებ. რაც შეეხება თბილისის ისტორიას, ისტორიული წყაროების მიხედვით, თბილისი ჯერ კიდევ მეოთხე საუკუნეში გამაგრებულ ციხე-ქალაქს წარმოადგენდა, რომელიც მე-5-მე-6 საუკუნეებში ვახტანგ გორგასალმა გაამაგრა და დაიწყო აღდგენა-გაფართოვება, რომელიც დაამთავრა მისმა შვილმა დაჩიმ და მცხეთიდან სამეფო ქალაქი თბილისში გადმოიტანა, რომელიც გამოაცხადა აღმოსავლეთ საქართველოს დედაქალაქად. ის რომ თბილისი ძველი სომხური ქალაქია ეს არის სომხების მოგონილი, რაც კიდევ ერთხელ დასტურდება იმით, რომ ისინი ჩამოსახლებული იქნენ რუსეთის იმპერიის მიერ მეზობელი სპარსეთიდან და ოსმალეთიდან ამ ქვეყნებთან საომარი ექსპანსიის შედეგად, მანამდე კი ისინი საქართველოში კანტიკუნტად, მცირე რაოდენობით ცხოვრობდნენ. შესაბამისად სომხური პრეტენზიები ქალაქ თბილისთან დაკავშირებით სრულიად უსაფუძვლოა.

    ნაშრომის ავტორია: 

    ელგუჯა ქავთარაძე

    პოლიტიკის მეცნიერებათა  დოქტორი, პროფესორი

     

ბიზნეს ნიუსი

პოპულარული

« აპრილი 2021 »
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

ჩვენ შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო
“ნიუსდეი”
შეიქმნა მედია-ჰოლდინგ
“სტარვიზია”-ს
ბაზაზე.
ქართულ ინტერნეტ სივრცეში... ვრცლად

კონტაქტი

შპს "ნიუს დეი საქართველო"

მის: ლეჩხუმის ქ. 43

ტელ: (+995 32) 257 91 11

ფოსტა: avtandil@yahoo.com

 

 

სოციალური